Oliviero Toscani - polowki.pl - portal Klubu Singla Połówki Pomarańczy - Portal dla singli, Portale dla singli
Dzisiaj jest: poniedziałek, 28 lipca 2014

Nasze serwisykinosolo.plsingielwpodrozy.plmieszkaniadlasingli.pl

baner - 750x200

BenettonOliviero Toscani pracując w latach 1983 – 2001 dla firmy Benetton stworzył w reklamie niepowtarzalny styl. Oscylując między shockvertisingiem (reklamą szokującą) a reklamą społeczną, przez lata skutecznie bulwersował opinię publiczną i przekraczał granice tabu.

Nie robił tego w celu podniesienia sprzedaży ani zapamiętania i rozpowszechnienia marki Benetton, ale w celu edukowania i wychowywania społeczeństwa. Toscani, jak sam zresztą o sobie mówi, przekształca slogany reklamowe w postawę humanistyczną.

Toskani przekształca slogany reklamowe w postawę humanistyczną.

„Gdy ludzie pytają mnie, co łączy wojnę w byłej Jugosławii, AIDS czy aktualne wydarzenia w świecie z pulowerami, odpowiadam, że nic. Nic ich nie łączy. Bo ja nie uprawiam reklamy. Nie sprzedaję towaru. Nie staram się za pomocą trywialnych trików namawiać kogokolwiek do robienia zakupów. Nie będę zachwalał wzorów i barw pulowerów Benettona, ponieważ tak jak wszyscy jestem przekonany o ich wysokiej jakości. Nie jestem cyniczny, poszukuję nowych środków wyrazu. Dyskutuję z publicznością, jak inni artyści. Nie spekuluję na cierpieniu świata, by zwrócić uwagę na Benettona, lecz podgryzam konformizm zadufania. Wykorzystuję możliwości reklamy – pogardzanej i nie wyzyskanej sztuki, jej siłę oddziaływania i zdolność prezentacji. Drapię opinię publiczną tam, gdzie ją swędzi”. To słowa Oliviero Toscaniego z jego książki „Reklama uśmiechnięte ścierwo”, gdzie tłumaczy sens i przesłanie swoich najgłośniejszych kampanii reklamowych.

uniforma

Kampania All the Colors of the Word niosła antyrasistowskie przesłanie obalające stereotypy mieszania ras. We, On Death Row ukazywała więźniów skazanych na egzekucję i była debatą na temat kary śmierci. Toscani zawarł również głos w spawie walki z AIDS pokazując umierającego w otoczeniu rodziny Davida Kirby’ego i ściągnął na siebie baty. Inny billboard przedstawiający ubiór zmarłego chorwackiego żołnierza z widocznym otworem wlotowym po kuli, przez którą prawdopodobnie stracił życie, opatrzony był podpisem „Ja, Gojko Garo, ojciec Marinka Gagry, urodzonego w 1963 roku w Blatanicy, gmina Citluk, pragnę, aby posłużono się imieniem mego martwego syna Marinka i wszystkim, co po nim zostało, dla sprawy pokoju i przeciw wojnie”. To jeden z wielu plakatów, w którym Toscani ukazywał bezsens wojny.

Przykładów tego typu kampanii Benetton robionych przez Toscaniego, ukazujących i piętnujących problemy społeczne, można mnożyć i mnożyć. Nasuwa się więc pytanie, dlaczego reklamy ukazujące prawdziwe, autentyczne, a nie wystylizowane i sztuczne sceny wywołują tyle kontrowersji? Ponieważ ludzie przyzwyczaili się do wyidealizowanych przez masmedia obrazów rzeczywistości, do wychudzonych modelek, wystylizowanych piosenkarek czy odmłodzonych przez botoks aktorek. Żyjąc w takim targowisku próżności przeciętny człowiek nie dopuszcza do siebie myśli, iż są ludzie dalecy od ideału, ludzie pospolitej urody, otyli, chorzy, starzy bądź niepełnosprawni. Ani nikt nie chce o nich myśleć, ani ich oglądać. Dlatego też każda próba pokazania świata pełnego perwersyjnych, odrażających czy nieapetycznych obrazów spotyka się z wielkim oburzeniem ze strony opinii publicznej. Opinii publicznej, która chce „normalności”. „Normalności”, w której nie ma ludzi chorych, nie ma ludzi starych, niedołężnych, biednych, nieszczęśliwych, samotnych. W „normalności”, w której każdy jest bogaty, piękny, wiecznie młody i szczęśliwy, bo nosi pulowerek Benettona..

anorexiaOliviero Toscani nie współpracuje już z Benettonem. Ostatnio szokował w 2007 roku, gdzie pracując dla linii odzieżowej Nolita pokazał światu billboard ze zdjęciem francuskiej aktorki Isabelle Caro chorej na anoreksję, która przy wzroście 165cm waży zaledwie 31 kilo. Wystawiając jej zdjęcia na ulicznych billboardach Toscani celowo wyczekał na rozpoczęcie Mediolańskiego Tygodnia Mody. Sygnalizując rosnący problem anoreksji hasłem No-anorexia-lita znów zawarł głos w publicznej debacie. Tyle, że już pod inną już marką.

Toscani pozostając wierny swoim zasadom dalej wykorzystuje reklamę jako sztukę oraz jako medium, które może służyć za płaszczyznę dialogu dla problemów społecznych. Toscani zdaje się mówić poprzez swoje reklamy, że oto jest problem, zobaczcie, tak wygląda chory człowiek, a tak wygląda wojna. Tu umiera dziecko z głodu, tu umiera młody chłopak, który powinien bawić się i uczyć a nie walczyć w nie-swojej wojnie. Szokujące? Oczywiście, ale jakże prawdziwe i bolesne. Toscani drażni, kłuje w oczy, ale dotyka także serca i rozumu. A jeśli robi to w tak bulwersujący i kontrowersyjny sposób, to dlatego, że w dzisiejszych czasach tylko to, co szokuje, nie pozostaje obojętne. Łamiąc w reklamie obyczajowe tabu w celu demaskowania społecznych problemów Toscani nie mydli ludziom oczu, ale ściąga z nich klapki.

Autor: Renata Chaczko

Absolwentka Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego do szaleństwa zakochana w X muzie. Uwielbia rozmawiać z ludźmi, ponieważ sądzi, że każdy człowiek ma do opowiedzenia przynajmniej jedną fascynującą historię, co daje przynajmniej 6 miliardów fascynujących historii! W wolnym czasie wycina z gazet swoje kolaże, wertuje wszystkie edycje Vogue'ów w Empiku, ogląda "Dr House'a" i pisze. Pisze, pisze i jeszcze raz pisze, bo wierzy, że można pozostawić po sobie coś więcej niż tylko "ślady na piasku i kręgi na wodzie"....

Cosa nostra?!

Cosa nostra?!

Piękne kobiety, szybkie samochody, luksusowe oraz wystawne życie. I do tego kochany papcio don Vito Corleone, będący wręcz superbohaterem, a nie przestępcą. Lub inaczej, mafioso z ciężką depresją funkcjonujący na Prozaku, który z „problemów” w pracy zwierza się swojej psychoterapeutce. Tak mniej więcej wyobrażamy sobie życie „przeciętnego” Bossa mafii. Mniej więcej, bo prawdziwa mafia to […]

Ennio Morricone

Ennio Morricone

Może stopniować napięcie, uszczęśliwić lub zasmucić, uspokoić lub wzbudzić niepokój, wzruszyć do łez albo rozdrażnić do wściekłości. Kto, lub co, może mieć magiczną moc manipulowania naszymi emocjami? Tylko jeden człowiek i tylko za pomocą swojej magicznej muzyki – Ennio Morricone. Bez magicznej muzyki Ennio Morricone z pewnością połowa filmów straciłaby cały swój klimat. Nie wyobrażam […]

Umberto Eco

Umberto Eco

„Od dwóch lat odmawiam udzielania odpowiedzi na potrzebne pytania. Na przykład: (…) z którymi bohaterami się utożsamiasz? Mój Boże, z kimże utożsami się autor? Z przysłówkami, to jasne”. Z jakim przysłówkami utożsamiamy więc twórczość Umberto Eco i jego rozważania filozoficzne? To jasne – mądrze, mądrzej i najmądrzej. „Telewizja ogłupia ludzi kulturalnych i ukulturalnia ludzi, którzy […]

Włoscy projektanci

Włoscy projektanci

Czołówka światowych projektantów – Giorgio Aramani, Guccio Gucci, Miuccia Prada, Roberto Cavalli, Salvatore Ferragamo, Emilio Pucci, Garavani Valentino, Gianni i Donatella Versace oraz duet Domenico Dolce i Stefano Gabbana. Dzieli ich prawie wszystko – różne style, różne kroje, różne inspiracje i całkiem różne kolekcje. Łączy zaś jedno – włoska narodowość… Coś w tym jest, że […]