Żaden miłośnik nowoczesnej kuchni o południowych korzeniach nie wyobraża sobie dziś bez niej życia. Rukola zdobyła nasze serca jako pikantna przeciwwaga delikatnej sałaty, która przy wielu zaletach ma tez parę dokuczliwych wad.
Rukola w przeciwieństwie do sałaty jest znacznie bardziej wytrzymała, nie straszne jej sosy czy kilkudniowe leżenie. Znacznie dłużej zachowuje elastyczność i chrupiący wdzięk, a przez to lepiej niż sałata głowiasta nadaje się do różnych wilgotnych sałatek. Mało tego, można ją nawet podgrzewać, wrzucając na chwilę na patelnię do makaronu lub do pieca na pizzę.
Niektórzy znają ją pod drugim popularnym imieniem, nazywana bywa bowiem także rokiettą. Przy uprawie nie sprawia problemów, rośnie przez cały rok, nie potrzebuje rozległych ogrodów czy szklarni, wystarczą jej skrzynki na balkonie. Jest skarbnicą składników odżywczych, dostarcza witamin i minerałów. Ma bardzo charakterystyczny smak, coś między pikantnością a goryczką. Uwielbiają ją wszyscy ci, którym znudziło się już jedzenie dań gładkich, jednowymiarowych i płaskich.
Obecność rukoli sprawia, że wszystko zaczyna smakować trochę inaczej. Dlatego można ją traktować nie tylko jak niezależny składnik, ale wręcz jak przyprawę, którą można wzmacniać smaki innych ingrediencji. Doskonale sprawdza się w mieszankach sałatowych, bo podkręca smak całości, dodając energii zbyt delikatnych sałatom. Doskonale zgrywa się z orzechami i serami o intensywnych smakach, na przykład z pleśniowymi.
Rukola lubi też owoce cytrusowe, ale nie te najdelikatniejsze i najsłodsze, lecz na przykład grejpfruty, które miewają w sobie intrygującą goryczkę. Postrzępione listki rukoli często pojawiają się w towarzystwie mocnych wędlin, na przykład dojrzewającej szynki parmeńskiej. Można rukolę także potraktować jak szpinak i podsmażyć krótko, aby złamać nieco jej surowość, nie tracąc przy tym jędrności. Warto po nią sięgnąć i poeksperymentować, bo obecność rukoli w kuchni to zapowiedź wielu ciekawych smaków i kulinarnych przygód.
