Każdy użytkownik okularów korekcyjnych może mieć okulary przeciwsłoneczne ze szkłami korygującymi jego wadę wzroku oraz z filtrami chroniącymi oczy przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym. Mogą to być okulary codzienne, do jazdy autem, do czytania na plaży, do uprawianiu wszelkich sportów na świeżym powietrzu.

Co to jest promieniowanie ultrafioletowe?

Promieniowanie słoneczne można podzielić na światło podczerwone, widzialne oraz ultrafioletowe. Promieniowanie podczerwone (długość fali 780nm-1nm) w warunkach normalnych (codziennych) jest nieszkodliwe. Promieniowanie widzialne (długość fali 380nm-780nm), na które reaguje oko, może spowodować krótkotrwałe stany zapalne siatkówki połączone z obniżoną ostrością wzroku i zaburzeniem widzenia kolorów. Natomiast promieniowanie ultrafioletowe, najbardziej szkodliwe dla wzroku, dzieli się na 3 zakresy: UVA (długość fali 320nm-380nm), UVB (długość fali 280nm-320nm), UVC (długość fali 200nm-280nm).

Promieniowanie UV jest niewidoczne dla oczu. Najbardziej szkodliwe jest promieniowanie UVA i UVB ponieważ może doprowadzić do: popatrzenia powiek, ostrego zapalenia spojówek i rogówki, do uszkodzenia soczewki w oku (zaćma) i siatkówki oka, co może spowodować częściową lub całkowitą utratę widzenia. Intensywność promieniowania UV zmienia się w ciągu dnia, im słońce jest wyżej, tym większe jest promieniowanie, jednak wówczas nie jest ono najgroźniejsze dla oczu, ale dla skóry.

Ekspozycja oczu na promienie UV zwiększa jest przed i po południu, kiedy słońce i oczy znajdują się w bezpośredniej linii, wówczas nasz wzrok najbardziej narażony jest na działanie szkodliwego promieniowania ultrafioletowego. Należy również pamiętać, że tylko nieznaczna część szkodliwych promieni zatrzymywana jest przez chmury, szyby samochodowe, czy okienne. Niestety większość, bo około 95% promieni ultrafioletowych przepuszczana jest przez wszystkie szyby oraz przez chmury, dlatego siedząc w samochodzie, czy innym środku transportu, w bardzo słonecznym pomieszczeniu, bądź spacerując w pochmurne dni należy pamiętać o ochronie oczu.

Jakiego koloru powinny być okulary przeciwsłoneczne?

Kolor okularów przeciwsłonecznych dobiera się w zależności od jasności otoczenia i indywidualnej wrażliwości na światło tak, aby długie patrzenie przez okulary nie męczyło wzroku. Należy pamiętać, że bez względu na to gdzie, w jakim miejscu sie znajdujemy, promieniowanie ultrafioletowe jest bardzo szkodliwe. Wysokość nad poziomem morza, góry pokryte śniegiem, piaszczyste plaże i odbijające światło powierzchnie wody takie jak jeziora, rzeki i morza, to czynniki wpływające na najbardziej intensywną ekspozycję oczu na promieniowanie słoneczne.

Jeśli jeździmy na nartach, sankach czy spacerujemy po górach zawsze należy chronić oczy przed promieniowaniem słonecznym.  Gdy uprawiamy kajakarstwo, pływamy żaglówką lub jesteśmy miłośnikami wędkarstwa (nawet, jeśli przebywamy w cieniu) bez dodatkowej ochrony w postaci okularów przeciwsłonecznych, możemy doznać poparzenia słonecznego oraz upośledzenia widzenia.

Najczęściej wybierane przez użytkowników okulary mają współczynnik przepuszczania światła w zakresie od 8% do 18% (kategoria 3). Filtry te stanowią skuteczną ochronę podczas intensywnego promieniowania słonecznego na otwartej przestrzeni, jednak podczas przechodzenia do miejsc zacienionych mogą wywoływać uczucie dyskomfortu spowodowanego niedostatecznym oświetleniem. Zjawisko to ma szczególnie znaczenie podczas kierowania pojazdami.

Istnieje 5 kategorii ochrony oczu przed UV. Informacja o kategorii filtra najczęściej umieszczona jest po wewnętrznej stronie zausznika.  Kategorie filtrów zapisywane są w postaci skrótu: cat. 0, cat.1, cat.2, cat.3, cat.4

filtr 0 – najniższy filtr, używamy w miejscach zacienionych, zachmurzonych

filtr 1 – filtr używany przy małym zachmurzeniu lub w słoneczne dni spędzane w mieście, gdzie  występuje cień budynków

filtr 2, 3 – filtr używany w słoneczną pogodę, do auta, do miasta,

filtr 4 – najwyższy filtr – akweny, lodowce, nie nadają się do prowadzenia auta

Okulary o filtrach cat. 3 i cat.4 powinniśmy używać w zależności od czasu spędzonego „na słońcu” i narażenia oczu na szkodliwe działanie promieniowania UV. Im wyższy filtr, tym większa ochrona dla oka, taka soczewka przepuszcza mniejszą ilość szkodliwego promieniowania ultrafioletowego oraz jest mocniej zabarwiona.  Zatem okulary z filtrami o współczynnikach przepuszczania mniejszych niż 8% nie są zalecane do powszechnego użytku, ze względu na bardzo mocno zabarwione szkła, są one przeznaczone do uprawiania sportów np.: wspinaczki wysokogórskiej, gdzie występuje narażenie na dodatkowe olśnienie światłem odbitym od powierzchni śniegu, a także dla sportów wodnych. Okulary tego typu nie mogą być stosowane podczas kierowania pojazdami. Przy zmniejszonym oświetleniu filtry chroniące przed olśnieniem słonecznym przeznaczone do jaskrawego światła dziennego zmniejszają zdolność odbioru bodźców wzrokowych.

Okulary przeciwsłoneczne oprócz współczynników przepuszczania światła różnią się między sobą barwą. Najczęściej spotykamy okulary ze szkłami w kolorze szarym, brązowym i zielonym. Najlepsze rozpoznawanie barw zapewniają okulary wyposażone w szare filtry. Przepuszczają one równomierną ilość promieniowania widzialnego w całym zakresie (od 400 nm do 700 nm). Zachowują naturalny kontrast i barwę otoczenia, czyli idealnie odwzorowują rzeczywistość. Zdolność do rozpoznawania barw jest jednym z podstawowym parametrów zapewniających bezpieczeństwo użytkowników filtrów przeciwsłonecznych. Należy pamiętać, że zdolność ta jest również zależna od natężenia oświetlenia. Okulary ze szkłami szarymi nadają się dla wszystkich użytkowników. Brązowe soczewki wyostrzają kontrast i poprawiają głębie ostrości, co sprawia, że oko odpoczywa. Nadają się dla osób o wrażliwych oczach. Natomiast kolor zielony chroni wzrok przed olśnieniami słonecznymi i zapewnia wysoki komfort widzenia, jednak uniemożliwia prawidłowe odczytywanie kolorów sygnalizacji świetlnej, dlatego nie nadaje się dla kierowców, do użytkowania podczas dnia, natomiast poprawiają widzenie o zmroku.

Okulary przeciwsłoneczne ze względu na sposób działania filtrów umieszonych na szkłach można podzielić na takie, które mają stały współczynnik przepuszczania światła, czyli zabarwione są na stały kolor. Stanowią one skuteczną ochronę oczu w warunkach intensywnego promieniowania słonecznego. Innym rodzajem barwienia są filtry gradalne, których współczynnik przepuszczania światła (barwa) zmienia się w określony sposób na całej powierzchni. Zazwyczaj takie szkła w górnej części są ciemniejsze, a w dolnej coraz jaśniejsze.

Mogą być też okulary ze szkłami fotochromowymi. Są to filtry, które zmieniają swój współczynnik przepuszczania światła pod wpływem zmian natężenia promieniowania słonecznego padającego na szkła. Stosowane są najczęściej w przypadku, gdy istnieje konieczność ciągłego użytkowania okularów w różnych warunkach oświetlenia, np. podczas pracy w pomieszczeniu, a następnie na zewnątrz.

Popularne są również okulary z filtrami polaryzacyjnymi, których współczynnik przepuszczania światła zależy od polaryzacji promieniowania.  Składa się on z polaryzatorów przepuszczających światło o określonej płaszczyźnie polaryzacji. Dzięki zastosowaniu polaryzatorów możliwe jest zmniejszanie intensywności światła odbitego od powierzchni np. wody, śniegu lub przedmiotów. Tego typu filtry są często stosowane m.in. przez wędkarzy, narciarzy oraz podczas wspinaczek wysokogórskich.

Bardzo ciekawym rozwiązaniem są też soczewki DriveWear, które są połączeniem szkieł fotochromowych – Transition VI oraz polaryzacyjnych. Soczewki takie usuwają odblaski od wielu powierzchni oraz zmieniają zwoje zabarwienie, co poprawia kontrast widzenia w zależności od warunków pogodowych. Tego rodzaju szkła są idealne do prowadzenia auta w ciągu dnia, ale nie wolno z nich korzystać podczas nocy ze względu na zbyt ciemne początkowe zabarwienie.

Korekcją wady wzroku w szkła przeciwsłonecznych z filtrami.

Wszystkie rodzaje szkieł przeciwsłonecznych dostępne są z korekcją niemal każdej wady wzroku. Obojętne czy ktoś ma mała lub dużą krótkowzroczność albo dalekowzroczność, a może astygmatyzm. Każdy może chronić swoje oczy za pomocą szkieł z filtrami UV dowolnego rodzaju. Niemal wszystkie możliwości barwienia ( stałe, gradalne, fotochromy itd.) dostępne są zarówno na szkłach o standardowej grubości, a także na szkłach indeksowanych (pocienianych), co ważne jest często dla osób z większymi wadami wzroku. Okulary przeciwsłoneczne mogą być standardowo jednoogniskowe (np. do dali lub do czytania) oraz dwuogniskowe i wieloogniskowe – progresywne. Istnieje również możliwość wyboru koloru (brązowy, szary, zielony, niebieski, pomarańczowy, żółty, różowy i wiele innych) oraz stopnia zaciemnienia (od 10% do 90%) szkieł przeciwsłonecznych. Dlatego każdy, kto na co dzień nosi okulary bądź lubi czytać na słońcu może zlecić wykonanie odpowiednich szkieł dla siebie w optyku. Należy pamiętać jednak, że przy wadach wzroku gdzie różnica mocy szkieł pomiędzy prawym i lewym okiem jest większa niż 1 dioptria, to szkła takie będą nieco różniły się intensywnością zabarwienia, im  różnica mocy jest większa tym większa różnica w zabarwieniu.

Ceny szkieł przeciwsłonecznych są nieco wyższe od cen szkieł przeźroczystych(białych), jednak nie jest to wygórowana kwota.

Aby okulary przeciwsłoneczne spełniały swoje funkcje bardzo ważny jest też wybór odpowiedniej oprawy okularowej. Może to być oprawa z okularów przeciwsłonecznych lub oprawa do okularów korekcyjnych. Okulary powinny jak najlepiej chronić nasze oko, zatem im większe szkła i mniejsze przestrzenie dookoła oka, którymi szkodliwe promieniowanie może dostać się do niego, tym okulary lepiej chronią nasz wzrok. Należy też pamiętać, aby okulary przeciwsłoneczne nie ograniczały pola widzenia, np. podczas jazdy autem.  Nawet do mocno wyprofilowanych opraw sportowych jest możliwość zamówienia szkieł przeciwsłonecznych korekcyjnych.  Zatem możliwości jest tak wiele, że każdy znajdzie coś odpowiedniego dla siebie.

Zamawiając okulary w optyku można mieć pewność, że ich jakość  będzie wysoka. Należy przestrzegać się przed kupowaniem okularów przeciwsłonecznych bez atestów, na straganach. Takie okulary nie chronią wzroku ani przed olśnieniem ani przed promieniowaniem ultrafioletowym. Szkła zabarwione na ciemno powodują rozszerzenie źrenicy pod wpływem mniejszej ilości światła docierającego do oka, przez co dostaje się do niego większa ilość szkodliwego promieniowanie UV, co w większym stopniu uszkadza wzrok niż w przypadku zupełnego braku okularów.

Zachęcam wszystkich użytkowników okularów korekcyjnych, a także tych, którzy ich nie potrzebują do korzystania z dobrych okularów przeciwsłonecznych, kupowanych tylko u optyka, w celu ochrony wzroku przed szkodliwym promieniowaniem UV. Pozwoli to zapobiec wszelkim uszkodzeniom oczu, które mogą mieć nieodwracalne skutki w naszej przyszłości i mogą doprowadzić do utraty widzenia.

Fryzjerka spaliła mi włosy w trakcie trwałej ondulacji. Czy muszę je obciąć, czy są jakieś sposoby, że te włosy uratować?

Trwała ondulacja to jeden z zabiegów, po których większość kobiet miewa lub miewało nieprzespane noce i wiele wylanych łez. Dlaczego tak bywa? Ponieważ bardzo często decydujemy się na nią zbyt pochopnie, a myś,l że wtedy bedzie mi łatwiej ułożyć włosy jest bardziej mylna niż nam się wydaje. Jednak głównym z powodów niezadowolenia jest brak fachowej diagnozy włosa i nieodpowednio dobrane środki do jej przeprowadzenia przez fryzjera.

Spalone włosy po trwałej ondulacji bardzo trudno zregenerować, bardzo często kończy się to jednak ścięciem włosów. Jednak taka decyzja musi być podjęta po konsultacji z dobrym fryzjerem-stylistą, który oceni, czy napewno ścinamy na krótko, czy może jednak tylko kilka centymetrów, a resztę poddajemy zabiegom regeneracyjnym.

Co to znaczy? Otóż przy dzisiejszej technologii (sauna fryzjerska) i produktom do regeneracji, które oferują nam takie firmy jak np. Kerastase, czy L’Oreal jesteśmy w stanie zregenrować włosy. Poprzez serie zabiegów na włosie, przy użyciu pary wodnej oraz ciepła, wprowadzamy w jego wnętrze odpowiednie składniki uzupełniając jego strukturę. Regularność takich zabiegów przynosi zadziwiające efekty a co najważniejsze sprawia, że znowu zaczynamy kochać nasze włosy.

Manipulacja naszym zegarem biologicznym może sprawić, że w przyszłości nie będziemy już tak mocno odczuwali zmęczenia związanego ze zmianą stref czasowych, a także łatwiej pozbędziemy się zbędnych kilogramów – sugerują dwa artykuły naukowe opublikowane w piśmie “Nature”.

Każdy z naszych narządów posiada swój wewnętrzny zegar, jednak centrum zarządzania znajduje się w podwzgórzu. Rytmem okołodobowym zarządza położone w przedniej jego części jądro nadskrzyżowaniowe.

Ponad dziesięć lat temu naukowcy zidentyfikowali w jądrze komórkowym dwa receptory, które odgrywają istotną rolę w regulacji naszego biologicznego rytmu: REV-ERB alfa i REV-ERB beta. W określonych porach dnia receptory te hamują ekspresję niektórych genów i wprawiają organizm w stan uśpienia.

Po tym jak w 2007 roku odkryto cząsteczki aktywujące receptory REV-ERB, naukowcy skoncentrowali się na opracowywaniu syntetycznych związków, które imitowałyby ich działanie. Tabletka oddziałująca na receptory mogłaby bowiem uregulować rytm okołodobowy i pomóc osobom, które cierpią na jego zaburzenia.

Zespół chemików i biologów kierowany przez Thomasa Burrisa z Scripps Research Institute na Florydzie przetestował dwa związki chemiczne aktywujące REV-ERB u myszy. Okazało się, że wpływały one na ekspresję genów związanych z rytmem okołodobowym w podwzgórzu i wątrobie, przez co zwierzęta stawały się mniej aktywne.

Część gryzoni przez 12 dni trzymana była w pomieszczeniu, w którym panował ciągły mrok, podczas gdy druga część mogła cieszyć się dwunastoma godzinami światła na dobę. Jak zauważa Burris, ciągła ciemność ogranicza kontrolę rytmu okołodobowego przez podwzgórze, co daje lepszy obraz rytmów poszczególnych organów.

Różnice zaobserwowane pomiędzy grupami sprawiają, że stworzenie leku, który pomógłby osobom cierpiącym na zaburzenia snu oraz zespół nagłej zmiany czasowej wydaje się jeszcze bardziej skomplikowane. Myszy z grupy trzymanej w całkowitej ciemności, którym podano maksymalną dawkę jednego lub drugiego testowanego związku biegały po pomieszczeniu o połowę krócej niż myszy, którym nie podawano żadnego z preparatów. Aktywność myszy korzystających ze światła była natomiast skrócona jedynie o 1-3 godziny.

“Sugeruje to, ze światło może wchodzić w interakcję z receptorami REV-ERB i kontrolować ich aktywność, co powoduje komplikacje. Z praktycznego, terapeutycznego punktu widzenia leki takie powinny być aktywne przy normalnym cyklu dnia i nocy” – komentuje Andrew Loudon, biolog z University of Manchester.

Dodatkowo naukowcy odkryli, że badane związki mogą być nadzieją dla osób, które usiłują schudnąć i obniżyć swój poziom cholesterolu. U myszy, którym podawano wysokotłuszczowy pokarm i które przez 14 dni jednocześnie otrzymywały dwa razy dziennie testowany lek, zauważono wyraźny spadek wagi i obniżenie poziomu cholesterolu w porównaniu z grupą kontrolną.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Bycie optymistą może chronić przed problemami z sercem oraz przed udarem mózgu- twierdzą naukowcy z Harvard School of Public Health na łamach “Psychological Bulletin”.

Jak wynika z przeglądu ponad 200 badań, dobre samopoczucie, optymizm, zadowolenie z życia zmniejszają ryzyko chorób serca i układu krażenia aż o 50 proc. – niezależnie od wieku, statusu społeczno-ekonomicznego, wagi ciała czy palenia lub niepalenia.

Prawdopodobnie wynika to z faktu, że u osób szczęśliwych i optymistycznie nastawionych obniża się ciśnienie tętnicze krwi oraz poziom cholesterolu. Optymizm często wiązał się z częstszym wykonywaniem ćwiczeń fizycznych i zdrowym odżywianiem.

Wiele wcześniejszych badań wskazywało na stres i depresję jako czynniki mające związek z chorobami układu krążenia. Autorzy obecnych badań zastrzegają, że choć przeanalizowali 200 prac, to nadal nie dość, by wyciągać stanowcze wnioski – wskazane są dalsze badania.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Najczęściej w wieku około 40 lat zaczynamy coraz gorzej widzieć przedmioty, które leżą blisko nas. Trudniej się czyta, szyje, majsterkuje, widzi ekran telefonu, komputera czy liczniki w samochodzie. Jeżeli zauważamy, że nasz wzrok się pogarsza i choć ciężko jest się do tego przed samym sobą oraz znajomymi  przyznać, trzeba jednak się przełamać i udać się na badanie wzroku.

Dobór mocy soczewek w okularach to bardzo precyzyjne badanie, gdyż ich moc nie może być ani za słaba, ani za silna. Takie badanie może być zatem wykonane tylko przez lekarza okulistę lub optometrystę.

Należy pamiętać , że słaba jakość widzenia z bliskiej odległości nie wynika z choroby oczu, to naturalny proces zwany starczowzrocznością (presbiopią), która pojawia się właśnie około 40-45 roku życia. Efekt ten jest spowodowany tym, że soczewka w naszym oku traci z wiekiem swoje właściwości i zdolność do zmiany ogniskowej, czyli zdolność do przystosowania swojej mocy optycznej tak, aby widzieć ostro przedmioty z każdej odległości. Odruchowo więc oddalamy obserwowany przedmiot, bo z daleka widzimy wyraźniej. O problemie zdajemy sobie sprawę wtedy gdy okazuje się, że mamy za krótkie ręce by wystarczająco oddalić daną rzecz.

Najszybciej dolegliwości z widzeniem bliży odczuwają osoby, które noszą bądź powinni nosić okulary z soczewkami dodatnimi. Potem przychodzi kolej na osoby, które do tej pory nie miały żadnych problemów z widzeniem i w ogóle nie potrzebowały okularów. Najpóźniej będą się skarżyć osoby, które do tej pory nosiły okulary z soczewkami ujemnymi.

Rozwiązaniem dyskomfortu niewyraźnego widzenia z bliskiej odległości są zatem okulary do czytania, pisania, wykonywania wszystkich czynności, których odległość od nas nie przekracza 45 cm. Patrząc na przedmioty znajdujące się w dalszej odległości należy takie okulary ściągnąć. W żadnym przypadku nie wolno w okularach do czytania patrzeć przed siebie (oglądać telewizora, patrzeć w dal). Okulary do bliży, choć zakładamy czasami tylko sporadycznie nie należy traktować po macoszemu. Opinia, że okulary do czytania mogą być byle jakie, jest bardzo błędna, dlatego należy bezwzględnie wystrzegać się tzw. okularów gotowych, gdyż dają one bardzo niekorzystne efekty. Często mogą powodować bóle oczu, bóle i zawroty głowy oraz stopniowe pogarszanie się jakości widzenia, rozdwajanie się obrazu lub nawet zeza. Każde okulary powinny być wykonane indywidualnie do wady wzroku w profesjonalnym zakładzie optycznym. Często zdarza się, że przepisane przez specjalistę moce szkieł do okularów nie są jednakowe dla  każdego oka, natomiast gotowe okulary maja szkła zawsze tej samej mocy i nie korygują astygmatyzmu. Ponad to, bardzo ważne jest uwzględnienie rozstawu źrenic każdego pacjenta, indywidualne oraz dokładne dopasowanie oprawki do głowy. Gotowe okulary niestety nie uwzględniają żadnych z powyższych parametrów. Dodatkowo szkła znajdujące się w gotowych okularach kupowanych na bazarach czy w aptece są zrobione z gorszej jakości plastiku, który jest niewystarczająco przeźroczysty i posiada wiele defektów dających zniekształcony obraz.

Nie tylko noszenie gotowych okularów wpływa negatywnie na nasz wzrok, ale także nienoszenie w ogóle okularów do czytania jest przyczyną słabnącej jakości widzenia wbrew temu, jak sądzi wiele osób, że korzystanie z okularów do czytania pogarsza wzrok. Nic bardziej mylnego. Nie noszenie okularów powoduje męczenie oczu i tym samym zmęczenia całego organizmu. Nienaturalne wytężanie wzroku powoduje niewłaściwe funkcjonowanie całego układu optycznego oka, co za tym idzie pogarszanie się jakości widzenia w dość szybkim tempie. Warto pomóc swoim oczom, a przez to swojemu lepszemu samopoczuciu. Trzeba również mieć świadomość tego, że wzrok stale się zmienia, dlatego co około dwa lata konieczna jest kontrola oczu u specjalisty i ewentualna wymiana soczewek na silniejsze.

Aby korzystanie z okularów do czytania było w pełni komfortowe dobrze jest wybrać szkła z powłoką antyrefleksyjną. Dzięki tej powłoce szkła będą jeszcze bardziej przeźroczyste. Brak powłoki antyrefleksyjne powoduje dodatkowe odbicia światła od powierzchni szkieł, co prowadzi do szybszego zmęczenia oczu. Wiele osób korzysta z okularów do czytania niemal cały dzień w pracy, dlatego okulary takie powinny być bardzo dobrej jakości. Również pole widzenia w okularach im jest większe tym wygodniej obserwuje się przedmioty z bliska. Dlatego w zależności od charakteru pracy niekiedy duże okulary są wygodniejsze. Ponad to, okulary do czytania często są zakładane i ściągane niekiedy nawet jedną ręką, noszone są w kieszeni lub torebce bez etui, dlatego warto zainwestować w dobrą oprawkę, która będzie bardziej wytrzymała, elastyczna i masywna, a tym samym odporna na uszkodzenia i zniekształcenia.

Jeśli zatem odczuwasz dolegliwości o których była mowa i twoje ręce są za krótkie, koniecznie skontaktuj się z optometrystą lub lekarzem okulistą i sprawdź swój wzrok, czy nie potrzebujesz okularów do bliży.

Manipulacja naszym zegarem biologicznym może sprawić, że w przyszłości nie będziemy już tak mocno odczuwali zmęczenia związanego ze zmianą stref czasowych, a także łatwiej pozbędziemy się zbędnych kilogramów – sugerują dwa artykuły naukowe opublikowane w piśmie “Nature”.

Każdy z naszych narządów posiada swój wewnętrzny zegar, jednak centrum zarządzania znajduje się w podwzgórzu. Rytmem okołodobowym zarządza położone w przedniej jego części jądro nadskrzyżowaniowe.

Ponad dziesięć lat temu naukowcy zidentyfikowali w jądrze komórkowym dwa receptory, które odgrywają istotną rolę w regulacji naszego biologicznego rytmu: REV-ERB alfa i REV-ERB beta. W określonych porach dnia receptory te hamują ekspresję niektórych genów i wprawiają organizm w stan uśpienia.

Po tym jak w 2007 roku odkryto cząsteczki aktywujące receptory REV-ERB, naukowcy skoncentrowali się na opracowywaniu syntetycznych związków, które imitowałyby ich działanie. Tabletka oddziałująca na receptory mogłaby bowiem uregulować rytm okołodobowy i pomóc osobom, które cierpią na jego zaburzenia.

Zespół chemików i biologów kierowany przez Thomasa Burrisa z Scripps Research Institute na Florydzie przetestował dwa związki chemiczne aktywujące REV-ERB u myszy. Okazało się, że wpływały one na ekspresję genów związanych z rytmem okołodobowym w podwzgórzu i wątrobie, przez co zwierzęta stawały się mniej aktywne.

Część gryzoni przez 12 dni trzymana była w pomieszczeniu, w którym panował ciągły mrok, podczas gdy druga część mogła cieszyć się dwunastoma godzinami światła na dobę. Jak zauważa Burris, ciągła ciemność ogranicza kontrolę rytmu okołodobowego przez podwzgórze, co daje lepszy obraz rytmów poszczególnych organów.

Różnice zaobserwowane pomiędzy grupami sprawiają, że stworzenie leku, który pomógłby osobom cierpiącym na zaburzenia snu oraz zespół nagłej zmiany czasowej wydaje się jeszcze bardziej skomplikowane. Myszy z grupy trzymanej w całkowitej ciemności, którym podano maksymalną dawkę jednego lub drugiego testowanego związku biegały po pomieszczeniu o połowę krócej niż myszy, którym nie podawano żadnego z preparatów. Aktywność myszy korzystających ze światła była natomiast skrócona jedynie o 1-3 godziny.

“Sugeruje to, ze światło może wchodzić w interakcję z receptorami REV-ERB i kontrolować ich aktywność, co powoduje komplikacje. Z praktycznego, terapeutycznego punktu widzenia leki takie powinny być aktywne przy normalnym cyklu dnia i nocy” – komentuje Andrew Loudon, biolog z University of Manchester.

Dodatkowo naukowcy odkryli, że badane związki mogą być nadzieją dla osób, które usiłują schudnąć i obniżyć swój poziom cholesterolu. U myszy, którym podawano wysokotłuszczowy pokarm i które przez 14 dni jednocześnie otrzymywały dwa razy dziennie testowany lek, zauważono wyraźny spadek wagi i obniżenie poziomu cholesterolu w porównaniu z grupą kontrolną.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Nie tylko okulary poprawiają nam ostrość widzenia i są narzędziem do wspomagania naszego wzroku.  Bardzo istotna jest też dieta bogata w witaminy, dzięki którym nasze oczy są zdrowsza, a jakość widzenia lepsza. Poza tym codzienne wykonywanie prostych ćwiczeń gałkami ocznymi wspomaga układ mięśniowy oczu, co daje w efekcie lepszą kondycje wzroku.

Dieta

Dzięki właściwemu odżywianiu się  możemy zadbać o wzrok. Dostarczając do organizmu witaminy wspomagamy prawidłowe funkcjonowanie narządu wzroku.

Brak witamin może być przyczyna uszkodzenia rogówki, stanów zapalnych rogówki, u noworodków może spowodować retinopatię wcześniaczą, u osób po 50 roku życia może doprowadzić do chorób plamki żółtej oraz siatkówki.

Do najważniejszych substancji zapobiegających uszkodzeniu komórek w oku zalicza się kwas askorbinowy (witamina C), karotenoidy (prowitamina A), tokoferol (witamina E), flawonoidy, antocyjany, terpeny i kwasy fenolowe. Wszystkie witaminy występują m.in. w owocach i warzywach.

Czarna jagoda to owoc, który neutralizuje nadmiar substancji uszkadzających oko oraz regeneruje uszkadzane komórki w oku. Substancje czynne z czarnej jagody mają również działanie przeciwzapalne, wzmacniają kolagen (białko stanowiące podstawę zdrowej tkanki łącznej), poprawia krążenie krwi, dlatego może być stosowana zapobiegawczo i leczniczo przeciw jaskrze. Może mieć też dobroczynne znaczenie dla plamki żółtej oraz może pomagać siatkówce przystosować się do widzenia w ciemności.

Witamina A – jest najkorzystniejsza dla wzroku, zwiera zdrowe tłuszcze i prowitaminę A, czyli beta-karoten, który jest bezpiecznie magazynowany i stopniowo, w miarę potrzeb, przekształcany w witaminę A. Znajdziemy ją np. we wszystkich pomarańczowych warzywach, w szpinaku, brokułach, kapuście, pomidorach, liściach buraka, rzepie, szczawiu, pietruszce, dyni, tranie, serach, wątrobie, nerkach, maśle i śmietanie. Witamina A jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania fotoreceptorów (pręcików i czopków) siatkówki i do syntezy rodopsyny, światłoczułego barwnika absorbującego fotony światła, dzięki któremu np. widzimy w nocy. Niedobór witaminy A występuje w tzw. kurzej ślepocie, a bez pomocy terapeutycznych jej dawek może doprowadzić nawet do ślepoty.

Witaminy grupy B – są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania nerwów, a ich niedobór może np. doprowadzić do zaburzeń pracy nerwu wzrokowego. Witaminy z grupy B są też ważne dla utrzymania fizjologicznych funkcji wzroku i ochrony przed zmianami chorobowymi w strukturach oka. Objawem niedoboru witaminy B1 może być osłabienie kurczliwości mięśni oraz ból oczu. Źródłem witaminy B1 są: rośliny strączkowe – groch, fasola, produkty zbożowe, mięso, wędliny (szczególnie wieprzowina). Witamina B2 (ryboflawina) jest w mleku, drożdżach, wątrobie, sercu, rybach, jajach, serach białych, mące żytniej pełnoziarnistej, rzepie, soi. Odgrywa ważną rolę w fizjologii tkanek pozbawionych unaczynienia, takich jak: rogówka, soczewka, ciało szkliste i plamka żółta. Niedobór witaminy B2 objawia się swędzeniem i pieczeniem oczu, nadwrażliwością na jasne światło oraz zwyrodnieniem rogówki. Zażywanie witaminy B2 jest zalecane w początkowym okresie zaćmy oraz w zapaleniu spojówek. Witamina B3 (PP; niacyna) wpływa na regenerację barwnika wzrokowego – rodopsyny oraz poprawia ukrwienie oka. Występuje np. w fasoli, grochu, otrębach, drożdżach, wątrobie, serze, jajkach, mleku i rybach. Niedobór witaminy B6 (pirydoksyna) może być przyczyną zapalenia nerwu wzrokowego. Zawierają ją np. drożdże piwne, suszone warzywa, produkty zbożowe, ryby, mięso, jaja, ziemniaki, kapusta, marchewka, ziarna fasoli, groch suchy. Witamina B12 (cyjanokobalamina) jest niezbędna do syntezy białek odpowiedzialnych za utrzymanie prawidłowej funkcji narządu wzroku. Podaż tej witaminy jest szczególnie istotna u osób starszych ze względu na zmniejszone jej wchłanianie wraz z wiekiem. Witamina B12 występuje wyłącznie w produktach pochodzenia zwierzęcego, takich jak: wątroba, nerki i serce, chude mięso, ryby, skorupiaki, sery, jaja i mleko.

Witamina C (kwas askorbowy) jest bardzo ważna i musi być dostarczany wraz z właściwą dietą, ponieważ organizm człowieka nie posiada zdolności syntetyzowania tej witaminy. Bogatym źródłem witaminy C są: dzika róża, czarna porzeczka, cytrusy, truskawki, porzeczki, poziomki, maliny, jagody, agrest, papryka, pomidory, kalarepa (pamiętać należy, że podczas procesów przetwórczych witamina C często traci swoje właściwości). Witamina C to, obok witamin A i E, trzeci ważny antyoksydant. Działa w środowisku komórki i w płynach międzykomórkowych, gdzie niszczy wolne rodniki, które uszkadzają oko. Witamina C wzmacnia ścianki naczyń, polepsza odżywianie soczewek, sprzyja normalizacji wytwarzania płynu łzowego.

Witamina E (tokoferol) jest składnikiem błony komórkowej. Jako rozpuszczalna w tłuszczach witamina zapewnia szczelność błon komórkowych oka i zapobiega utlenianiu witaminy A. Mając silne właściwości antyoksydacyjne, hamuje tworzenie toksycznych substancji uszkadzających naczynia krwionośne, zapobiega uszkodzeniu białek i komórek fotoreceptorów. Jest np. w sałacie, brukselce i innych zielono listnych warzywach oraz w marchewkach, kiełkach zbóż (pszenicy), mięsie, maśle, olejach roślinnych (sojowym, kukurydzianych, słonecznikowym, z orzecha włoskiego), migdałach, margarynie, jajach, orzechach włoskich i ziemnych, mące pełnoziarnistej i mleku. Spożywanie produktów naturalnych, jak i suplementów farmakologicznych zawierających witaminy E, C, kwas foliowy i ryboflawinę, prowadzi do poprawy wzroku u chorych z zaćmą związaną z wiekiem.

Luteina Organizm ludzki nie wytwarza luteiny, musimy ją dostarczyć. Jest ona skuteczną substancją hamującą utlenianie tłuszczów i osłaniającą przed uszkodzeniem delikatne naczynia włosowate siatkówki oka oraz fotoreceptory. Po wchłonięciu przez organizm gromadzi się w plamce żółtej oraz w soczewce. Podawanie organizmowi dziennie odpowiedniej jej dawki uznaje się za czynnik zmniejszający ryzyko uszkodzenie plami żółtej. Działa jak filtr chroniący siatkówkę przed urazem fototoksycznym, tj. przed uszkodzeniem komórek siatkówki przez światło z zakresu wysokoenergetycznego (niebieskiego i ultrafioletu). Luteina zapobiega oksydacyjnym uszkodzeniom siatkówki, tym samym może ograniczać rozwój AMD (zwyrodnienie plamki żółtej). Występuje w takich produktach jak szpinak, kabaczek, rabarbar. Dla osób chorujących z powodu AMD (lub będących w grupie ryzyka) dieta powinna być opracowana na podstawie ogólnych zaleceń żywieniowych, ze szczególnym uwzględnieniem pokarmowych źródeł luteiny i zeaksantyny oraz kwasów omega-3. Zaleca się spożywanie codziennie przynajmniej dwóch porcji warzyw i owoców zawierających luteinę, natomiast 2-3 razy w tygodniu ryb.

Ćwiczenia oczu

Codzienna praca przy komputerze, przy sztucznym oświetleniu oraz wiele godzin spędzonych nad dokumentami w bardzo dużym stopniu obciąża układ wzrokowy, ogranicza czynności wzroku powodując nieostre podwójne widzenie, bóle oczu, ucisk, łzawienie, zaczerwienienie, które niekoniecznie musza być spowodowane brakiem właściwej korekcji wzroku.

Podczas pracy przy komputerze oczy narażone są na szybsze wysychanie, ponieważ mrugamy kilka razy rzadziej, niż zwykle. Kiedy mrugamy normalnie warstwa łez rozprowadzana jest po powierzchni rogówki i oko jest nawilżone prawidłowo. Przy komputerze przenosząc wzrok np. z klawiatury na monitor, wykonujemy niewielkie, mimowolne ruchy powiekami, które odczytywane są przez mózg, jako mrugnięcia. To powoduje, że nie wysyła on już kolejnego sygnału do powiek o konieczności mrugania. Długotrwałe wpatrywanie się w ekran monitora również zmniejsza częstotliwość mrugania. Może to doprowadzić do zespołu suchego oka, które polega na niedostatecznym wydzielaniu łez. Do typowych objawów zespołu suchego oka należą: uczucie piasku pod powiekami, swędzenie, zaczerwienie, ból, obrzęknięte powieki, zjawisko podwójnego widzenia oraz światłowstręt. Oczy są też bardziej podatne na infekcje, ponieważ przez odsłoniętą rogówkę mogą wnikać bakterie, wirusy, grzyby. Leczenie zespołu suchego oka polega na dostarczeniu oczom preparatów, tzw. sztucznych łez, a ich dawkowanie jest zależne od zaawansowania choroby.

Ważne jest także, aby powietrze w miejscu pracy było nawilżone gdyż chroni to przed wysuszeniem się gałki ocznej. Osoby korzystające z soczewek kontaktowych muszą szczególnie uważać i dbać o nawilżanie oczu kropelkami, jeśli zachodzi taka potrzeba. Dobrym rozwiązaniem jest też naprzemienne korzystanie z okularów i soczewek kontaktowych. Również innym sposobem przeciwdziałania wysychaniu gałki ocznej podczas przesiadywania długich godzin przy komputerze jest zainstalowanie oprogramowania, które może nam przypominać co 30 minut o konieczności intensywnego i pełnego mrugania oczami.

W trakcie pracy przed ekranem monitora komputerowego niezbędne są kilkuminutowe przerwy, podczas których najlepiej jest wykonać kilka mrugnięć, popatrzeć w odległą część pokoju, w którym pracujemy lub za okno, można też na chwilę zamknąć oczy.

Bardzo często zbyt długie patrzenie na bliskie odległości może być przyczyną krótkowzroczności, ponieważ skupienie wzroku na obiekty znajdujące się blisko, powoduje skurcze mięśnia gałek ocznych. W celu rozluźnienia mięśni oczu można zastosować proste ćwiczenia np. patrzeniem góra – dół; na prawo– na lewo; obracanie oczu zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara i odwrotnie; rysowanie w powietrzu oczami cyfry osiem – pionowo i poziomo; obserwacja przedmiotów znajdujących się w 3 różnych odległościach, od najbliższej do najdalszej i odwrotnie. Wykonywanie takich ćwiczeń zajmuje niewiele czasu i można je robić kilkanaście razy dziennie. Dzięki temu gałki oczne nie będą przemęczone po wielogodzinnej pracy przy monitorze komputera lub przy pracy tzw. biurowej.

Kolejnym bardzo ważnym aspektem jest oświetlenie. Złe oświetlenie i mrugające lampy bardzo męczą wzrok. Należy pamiętać także, aby miejsce pracy było dobrze oświetlone światłem rozproszonym, a nie tylko małym punktowym, gdyż zbyt duża różnica w jasności postrzeganego otoczenia również męczy oczy, np. jaskrawe światło monitora, a wokoło ciemne pomieszczenie lub punktowe małe światło nad biurkiem i ciemne pomieszczenie.

Zatem świadome wykonywanie prostych czynności każdego dnia w połączeniu z odpowiednią dietą, a także kontrolowanie narządu wzroku u specjalisty przynajmniej raz na rok, może przyczynić się do tego, że będziemy cieszyć się dobrą, jakością widzenia i zdrowymi oczami przez bardzo długi czas.

Większość ludzi uwielbia wiosenne miesiące. Przyroda budzi się do życia, wszystko ładnie zaczyna kwitnąć, pachnie kwiatami, jest cieplej i weselej na dworze. Jednak nie wszyscy cieszą się nadejściem wiosny. Dla alergików jest to pora ataku wszelkiego rodzaju alergenów, m.in. pyłków traw i drzew. Już nawet pojawiło się hasło „alergia wiosenna”, które sygnalizuje, że miesiące takie jak marzec, kwiecień czy maj należą do najgroźniejszych dla alergików. Alergia i wiosna to nie jest dobre połączenie.

Alergia wiosenna – jak przygotować się do ataku

Jeśli poprzedniej wiosny zauważyliśmy niepokojące objawy i nie mieliśmy czasu wykonać testów alergicznych, to przed nadejściem kolejnych wiosennych miesięcy powinniśmy się zgłosić do alergologa i znaleźć chwilę czasu na wykonanie testów. Wiadomo – idzie wiosna, idzie alergia, tego nie powstrzymamy. Jednak możemy złagodzić skutki wiosennego uczulenia, np. zastosować immunoterapię. W przypadku szczepionek odczulających trzeba pamiętać, że marzec jest złym miesiącem rozpoczęcia terapii. Już w okresie zimy powinniśmy się przygotować na alergię wiosenną. Szczepionki odczulające warto zastosować przed okresem pylenia, czyli jeszcze w styczniu bądź lutym. Dlatego warto wykonać test w kierunku alergii przed nastaniem wiosny. Terapię należy zakończyć przed okresem pylenia. W ten sposób, kiedy nastanie marzec, kwiecień i maj to alergia wziewna spowoduje mniej dolegliwości.

Objawy kataru siennego, czyli kichanie, świąd, przekrwienie śluzówki nosa, kaszel poranny i bóle głowy, zaczynają się pojawiać zwykle pod koniec marca lub na początku kwietnia. Początkowo przypominają przeziębienie, ale alergicy wiedzą, że marzec i kwiecień oznaczają rozpoczęcie sezonu kataru siennego. Alergia wziewna daje o sobie znać i dla alergików wiosna bywa bardzo uciążliwa. Media zdają sobie sprawę z istnienia czegoś takiego jak alergia wiosenna, więc marzec, kwiecień i maj są miesiącami, w których rozgłośnie radiowe i prezenterzy pogody w telewizji zaczynają podawać komunikaty na temat stężenia pyłków i zarodników pleśni.

Początek wiosny oznacza pylenie drzew. W marcu królują olsza i leszczyna, które zaliczają się do grupy o dużym zagrożeniu dla alergików. Anomalie pogodowe takie jak ciepłe i słoneczne dni w styczniu mogą przyśpieszyć pylenie tych drzew, więc ataku możemy się spodziewać już w lutym. Marzec również sprzyja rozprzestrzenianiu się zarodników przez pleśnie. Ciepłe dni wiosenne, duża wilgotność i brak opadów niestety sprzyjają emisji zarodników pleśni.

Alergia wziewna na pyłki olszy i leszczyny już nie jest taka groźna. Kwiecień to miesiąc zakończenia pylenia tych drzew, ale przez jakiś czas w powietrzu mogą się unosić ich pyłki. Kwiecień jest uciążliwy dla osób uczulonych na pyłek brzozy, który również uznawany jest za niebezpieczny. Warto pamiętać, że brzoza pyli w godzinach popołudniowych. W tym miesiącu występuje duże stężenie zarodników pleśni.

Alergia na brzozę już mniej dokucza w maju, ponieważ kończy ona pylenie. Za to w powietrzu zaczyna unosić się pyłek babki oraz traw. W maju zwiększa się aktywność zarodników pleśni i to one stanowią największe zagrożenie. W maju pojawiają się również mniej groźne, pyłki sosny, szczawiu i pokrzywy.

Na szczęście wiosna to nie tylko wszechobecne pyłki, ale również deszcze, które przynoszą ulgę alergikom. Oczyszczają one powietrze z alergenów, więc po wiosennym deszczu można spokojnie wybrać się na spacer.

Uprawienie jogi korzystnie wpływa na zdrowie, ale również na kontakty seksualne zarówno mężczyzn, jak i kobiet – pisze William J. Broad, autor książki The Science of Yoga: The Risks and the Rewards, która ukazała się w USA.

Wieloletni dziennikarz naukowy „New York Times” twierdzi, że w Indiach ustalono, iż joga podnosi popęd seksualny i poprawia odczuwanie satysfakcji z seksu, jak też zwiększa bliskość między partnerami.

Badacze Rutgers University (USA) skanowaniem mózgu wykazali, że niektóre osoby uprawiające jogę potrafią mentalnie osiągnąć stan ekstazy. W tym czasie wzrasta u nich ciśnienie tętnicze krwi, większe jest tempo bicie serca i spada odczuwanie bólu, podobnie jak podczas odczuwania orgazmu.

O tym, że joga zwiększa radość z seksu przekonywał już B. K. S. Iyengar w książce „Light on Yoga”, która ukazała się w 1965 r.

- Od tego czasu coraz więcej jest dowodów, że zwiększa ona wrażliwość na dotyk i bodźce seksualne oraz sprawia, że szczytowanie jest bardziej intensywne – pisze Broad.

W Rosji i Indiach wykazano, że joga zwiększa poziom testosteronu, męskiego hormonu płciowego, który mniejszych ilościach występuje także u kobiet. Czescy badacze przy użyciu EEG dowiedli zaś, że podczas niektórych ćwiczeń jogi mózg wykazuje podobną aktywność jak u osób zakochanych.

Z kolei specjaliści University of British Columbia (Kanada) odkryli, że podczas ćwiczeń oddechowych zwiększa się ukrwienie narządów płciowych (zwiększających wrażliwość na dotyk). Wykazali oni, że takie ćwiczenia wywierają korzystny wpływ nawet u osób z obniżonym libido.

William Broad zwraca jednak uwagę, że uprawianie jogi może wpływać również na zachowania seksualne. Gdy zostało ono spopularyzowane wśród amerykańskich „baby boomers”, coraz częściej zaczęło dochodzić do kontaktów seksualnych między studentami a ich instruktorami. Doszło nawet do tego, że California Yoga Teachers Association uznało je za niemoralne i wezwało do „przestrzegania wysokich standardów etycznych”.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Po użądleniu pszczoły, osy czy szerszenia w krajach europejskich umiera rocznie od 2 do 40 osób uczulonych na jad. Pacjenci, którzy w przeszłości gwałtownie reagowali na ten alergen, kwalifikowani są do immunoterapii.

O tym, jakie objawy po użądleniu wymagają konsultacji medycznej, o zasadach odczulania i problemach z adrenaliną mówi w wywiadzie dla PAP dr hab. Radosław Gawlik z Kliniki Chorób Wewnętrznych, Alergologii i Immunologii Klinicznej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

Liczba zgonów związanych z użądleniami zależy od liczby owadów występujących w danym roku. Trudności w statystycznej ocenie skali problemu wiążą się głównie z faktem, że przyczyna śmierci bywa nierozpoznana i niejednokrotnie zdarza się, że lekarze uznają zgon za wynik problemów kardiologicznych.

“Trudno czasem powiedzieć, czy ktoś, kto zmarł z powodu wypadku komunikacyjnego, nie był wcześniej użądlony. Kiedyś zgłosił się do mnie chory – kierowca motocykla, który po użądleniu przez osę stracił świadomość i wpadł do rowu. Na szczęście udzielono mu pomocy i przeżył. Kolejną osobę grzybiarze znaleźli nieprzytomną w lesie. Gdyby nie udało się jej uratować, zapewne przypuszczano by, że zmarła z powodów kardiologicznych. Tymczasem prawdziwym powodem utraty przytomności, jak się później okazało, było użądlenie osy” – opowiada dr hab. Radosław Gawlik.

Jak wspomina, po medialnie nagłośnionych dramatycznych przypadkach lekarze spodziewali się tłumu przerażonych pacjentów. Zaskoczeniem było, że w gabinetach specjalistów pojawiło się wiele osób, które pszczoła czy osa użądliła wiele lat temu. Wówczas przebyli oni podobną reakcję, ale nie wiedzieli wtedy jak można się leczyć, że można poprawić tolerancję organizmu na alergen poddając się odczulaniu.

“Do lekarza należy zgłosić się zawsze w przypadku wystąpienia większej reakcji niż duży obrzęk miejscowy, czyli do 10 centymetrów średnicy. Niepokojąca jest każda reakcja przebiegająca w innym miejscu niż punkt użądlenia, w tym wysypka na całym ciele, świąd skóry, duszności, osłabienie, utrata przytomności. Lepiej zgłosić się do alergologa i wyjaśnić wątpliwości, niż zlekceważyć objawy i narażać się na niebezpieczeństwo” – radzi doktor.

Dodaje, że duży postęp w leczeniu tego rodzaju alergii przyniosła immunoterapia alergenowa. Metoda ta znana od 70 lat zyskała powszechność około 20 lat temu, odkąd stała się bezpieczniejsza. Immunoterapia polega na podawaniu małych dawek alergenu, na który dana osoba jest uczulona, w celu wywołania tolerancji organizmu. Początkowy okres odczulania może trwać od jednego dnia do trzech miesięcy, potem następuje okres podtrzymywania trwający do 5 lat. Czas leczenia, podobnie jak okres uzyskania odporności na alergen – to sprawa indywidualna.

“Leczenie prowadzone jest przez specjalistów alergologów w wyspecjalizowanych oddziałach szpitalnych. Decyzja o kwalifikacji do immunoterapii zależy od wyników badań, jakie przeprowadzimy u chorego. Część pacjentów nie może być odczulana, ponieważ reakcja, szczególnie w przypadku jadu szerszeni, nie była spowodowana reakcją alergiczną. Skuteczność leczenia – odczulania chorych jest prawie 90-procentowa. Za zgodą pacjenta jest ona oceniana poprzez próbę weryfikacyjną, żądleniem przez żywego owada” – wyjaśnia rozmówca PAP.

Szczepienia są wskazane u osób, które przeszły już gwałtowną reakcję alergiczną na jad. Często są stosowane u rolników, ciastkarzy, pszczelarzy i u dzieci spędzających dużo czasu na powietrzu, na przykład w pobliży pasiek. Ryzyko wzrasta bowiem z każdym kolejnym użądleniem.

Wszyscy pacjenci, którzy przebyli wstrząs anafilaktyczny, a stwierdzono u nich alergię na jad, powinni mieć przy sobie adrenalinę. Ratuje ona przed skutkami anafilaksji. Wstrząs anafilaktyczny jest bezpośrednim zagrożeniem życia i występuje nie tylko w alergii na owady, ale również w alergii na pokarmy i na leki. Tylko natychmiastowa pomoc może uratować wtedy chorego.

“Jesteśmy jednym z nielicznych krajów, który nie ma refundowanej autostrzykawki z adrenaliną do zastosowania w przypadku wstrząsu anafilaktycznego. Tymczasem pacjenci w Europie i Stanach Zjednoczonych mogą mieć przy sobie autostrzykawkę, która wytrzymuje 28 st. Celsjusza i którą w prosty sposób, bardzo szybko może podać sobie adrenalinę nawet słabnący chory. Przecież w innych obszarach medycyny, jakim jest diabetologia możliwe jest refundowanie i stosowanie leku przy użyciu tzw. penów, poza tym jest to znacznie tańsze leczenie niż hospitalizacja na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej. Chorym zagrożonym śmiertelną chorobą, jaką jest wstrząs anafilaktyczny, potrzebne jest nowoczesna autostrzykawka wyglądająca jak długopis, gdzie naciska się tylko główkę, a igła automatyczne wbija się nawet przez ubranie i podawana jest ratująca życie adrenalina” – postuluje dr hab. Gawlik.

źródło: PAP – Nauka w Polsce, Karolina Olszewska