Często osoby, które noszą okulary korekcyjne, bądź powinny je nosić,  nie wiedzą lub nie zdają sobie sprawy, że można zastąpić je soczewkami kontaktowymi. Wada wzroku ogranicza, a nawet czasami uniemożliwia wykonywanie wielu czynności bez użycia okularów. Jednak są sytuacje, kiedy okulary przeszkadzają i nie czujemy się w nich komfortowo, np. podczas pływania, wspinaczek górskich, jazdy na nartach i wielu innych sytuacji z życia codziennego. Warto wówczas skorzystać z możliwości korekcji swojej wady wzroku za pomocą soczewek kontaktowych.

Wybór szkieł kontaktowych jest bardzo duży i niemal każdy może znaleźć dobry produkt, który zapewni mu komfort i wygodę z użytkowania. Przede wszystkim soczewki dzielą się ze względu na okres użytkowania ich.I tak mamy soczewki jednodniowe, dwutygodniowe, miesięczne, kwartalne, a nawet roczne.

Najlepsze dla oka są soczewki jednodniowe, gdyż każdego dnia zakładamy nową, soczewkę. Inne należy czyścić i pielęgnować najlepiej codziennie. Soczewki należy używać w systemie dziennym, ale są i takie, których nie trzeba ściągać na noc ani na dzień.

Wiele osób boryka się z problemem skomplikowanej wady wzroku, np. duże moce cylindryczne lub potrzeba noszenie okularów do patrzenia w dal i drugich to czytania. Dla takich pacjentów, również istnieją dobre rozwiązania, a ich wada wzroku nie wyklucza dobrej jakości widzenia w soczewkach kontaktowych. Niekiedy jednak może się zdążyć, że jakość widzenia w okularach jest lepsza, ale nie oznacza to, że nie można wtedy korzystania z soczewek kontaktowych w szczególnych sytuacjach. Zawsze warto zasięgnąć porady i konsultacji specjalisty.

Z soczewek kontaktowych może skorzystać niemal każdy, jednak należy pamiętać o zachowanie restrykcyjnych warunków higienicznych. Brak wysokiej higieny osobistej jest jednym z podstawowych przeciwwskazań do noszenia soczewek kontaktowych. Inne przeciwwskazania to np.: zespół suchego oka, blizny na rogówce, ścięty nabłonek rogówki po aplanacji, uczulenie na materiał, z którego wykonane są soczewki kontaktowe lub na składnik płynów pielęgnujących je.  Przy zapaleniu spojówek i przewlekłych podrażnieniach oczu spowodowane np. innymi alergiami, powinno przerwać się stosowanie tego typu korekcji do czasu ich całkowitego wyleczenia.

Każdy kto jest zainteresowany rozpoczęciem przygody z soczewkami kontaktowymi powinien przede wszystkim udać się do specjalisty (kontaktolog, optometrysta, okulista), gdzie wykonane zostanie badanie wzroku pod kątem doboru soczewek kontaktowych. Dobry specjalista dzięki analizie potrzeb każdego pacjenta indywidualnie pomoże dobrać najlepsze soczewki kontaktowe. Podczas pierwszej wizyty w gabinecie, pacjent nie tylko ma dobierane moce soczewek i rodzaj, ale również badanie obejmuje sprawdzenie oka pod specjalistycznym biomikroskopem (lampa szczelinowa), w celu wykluczenia nieprawidłowość, które mogłyby uniemożliwić aplikację soczewek kontaktowych. Podczas takiej wizyty optometrysta uczy jak zakładać, ściągać i pielęgnować soczewki oraz sprawdza również przy pomocy lampy szczelinowej czy jej ułożenie na oku jest prawidłowe. Każdy, kto decyduje się na użytkowanie szkieł kontaktowych powinien znajdować się pod stałą opieka specjalisty i regularnie kontrolować swój wzrok.

Kanadyjscy naukowcy zaobserwowali, że dwa receptory melatoniny w mózgu mają kluczowe znaczenie dla głębokiego regenerującego snu. Opracowany przez nich lek jest w stanie aktywować selektywnie odpowiedni receptor – informuje Journal of Neuroscience.

Dotychczas stosowane leki na bezsenność, np. leki benzodiazepinowe o właściwościach uspokajających i nasennych, nie działają selektywnie i mogą prowadzić do uzależnienia, a nawet zaburzeń kognitywnych.

Naukowcy z Uniwersytetu McGill zainteresowali się melatoniną ze względu na jej wpływ na aktywność mózgu, sen, depresję i zaburzenia lękowe. Melatonina, nazywana hormonem snu, jest syntezowana w pinealocytach szyszynki przy braku stymulacji świetlnej. U ssaków koordynuje ona rytm snu i czuwania.

“Poświęciliśmy wiele lat na opracowanie leku, który oddziaływałby selektywnie na receptor melatoniny, wspomagając głęboki sen. Uważamy, że ma to kluczowe znaczenie w leczeniu bezsenności – mówi dr Gabriella Gobbi, autorka badań. – Głęboki sen jest ważny dla regeneracji organizmu. Poprawia także zdolność zapamiętywania i metabolizm, obniża ciśnienie tętnicze i spowalnia tętno”.

Naukowcy zaobserwowali, że dwa główne receptory melatoniny odgrywają przeciwstawną rolę w regulacji snu. Receptor MT1 wpływa na fazę REM, podczas której występują szybkie ruchy gałki ocznej, blokując jednocześnie sen głęboki (faza NREM). Odwrotne działanie wykazuje receptor MT2.

Aplikując lek o nazwie UCM765 (stworzony we współpracy z włoskimi chemikami z Uniwersytetów w Parmie i Urbino), który wiąże się jedynie z receptorem MT2, naukowcom udało się wydłużyć fazy głębokiego snu u myszy i szczurów laboratoryjnych, nie skracając jednocześnie fazy REM.

Określenie roli receptora MT2 jest dużym krokiem naprzód w badaniach naukowych i nadzieją na skuteczniejszą pomoc milionom osób na świecie dotkniętym bezsennością – podsumowują Kanadyjczycy.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Produkowany przez nadnercza hormon o nazwie dehydroepiandrosteron, w skrócie DHEA, który nie tylko łagodzi objawy menopauzy, ale także poprawia libido, może pewnego dnia stać się alternatywą dla hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) – informują włoscy naukowcy w piśmie Climacteric.

Naukowcy rekrutowali do badań 48 kobiet, które odczuwały uciążliwe objawy menopauzy (m.in. uderzenia gorąca, nadmierną potliwość, zmiany nastrojów i spadek libido). Panie zostały podzielone na cztery grupy, z których pierwsza przez rok przyjmowała DHEA, druga stosowała standardową hormonalną terapię zastępczą, trzecia – tibolon, syntetyczny steroid przepisywany w celu łagodzenia objawów menopauzy, a czwarta (grupa kontrolna) – witaminę D i wapno.

Po upływie 12 miesięcy wszystkie kobiety z wyjątkiem grupy kontrolnej przyznały w kwestionariuszach, że objawy menopauzy stały się mniej uciążliwe. Wśród kobiet stosujących hormonalną terapię zastępczą oraz przyjmujących dehydroepiandrosteron nastąpiła również wyraźna poprawa w zakresie popędu i aktywności seksualnej.

Prowadząca badania Andrea Genazzani z Uniwersytetu w Pizie uważa, że DHEA może być potencjalnym substytutem hormonalnej terapii zastępczej. Od 20002 roku, gdy badania zaczęły wskazywać na związek HTZ z ryzykiem udaru oraz rozwoju raka piersi i jajników, trwają poszukiwania bezpieczniejszych rozwiązań alternatywnych.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Badania prowadzone na szczurach wykazały, że akupunktura jest w stanie znacznie obniżyć poziom neuroprzekaźnika wydzielanego przez organizm pod wpływem stresu – czytamy w piśmie Experimental Biology and Medicine.

Choć od dawna uważa się, że tradycyjna chińska akupunktura łagodzi stres, a Światowa Organizacja Zdrowia uznaje ją za terapię uzupełniającą leczenie 50 różnych zaburzeń i dolegliwości, badacze podkreślają, że dotychczas działanie to nie zostało jednoznacznie potwierdzone naukowo.

Dr Ladan Eshevari z Georgetown University Medical Center (GUMC) postanowiła zbadać wpływ akupunktury na poziom neuropeptydu Y (NPY) we krwi szczurów laboratoryjnych. Jest to neuroprzekaźnik, za którego produkcję odpowiedzialny jest układ współczulny.

NPY bierze udział w odpowiedzi organizmu na silny stres, co wiąże się z wzmożonym napływem krwi do serca, płuc i mózgu, czyli organów, które pełnią kluczową rolę w chwili konfrontacji z zagrożeniem. Przewlekły stres może jednak przyczyniać się do nadciśnienia i chorób układu krwionośnego.

Gdy tylko szczury oswoiły się z obecnością naukowców, dr Eshevari zastosowała u nich elektroakupunkturę, podczas której przez igłę przechodzą bezbolesne bodźce elektryczne. Zabieg koncentrował się na punkcie ST 36 (Zuslanli), który zlokalizowany jest poniżej kolana, a jego stymulacja pomaga m.in. łagodzić stres.

“Ta forma zabiegu jest nieco bardziej intensywna niż tradycyjna akupunktura i często stosowana jest u pacjentów odczuwających dolegliwości bólowe. Zastosowałam elektroakupunkturę, ponieważ w ten sposób mogłam mieć pewność, że każdy ze szczurów otrzymywał jednakową dawkę” – mówi badaczka.

Podczas dwutygodniowego eksperymentu naukowcy analizowali trzy grupy gryzoni, które miały podwyższony poziom stresu w wyniku ekspozycji na niską temperaturę przez godzinę dziennie. Pierwsza z nich była poddawana akupunkturze, druga otrzymywała akupunkturę placebo, a trzecia wcale nie miała wykonywanego zabiegu.

Po porównaniu z grupą kontrolną, która nie miała kontaktu z czynnikami stresogennymi, okazało się, że poziom neuropeptydu Y u szczurów, które poddawane były akupunkturze spadł niemal do normalnego poziomu, podczas gdy w pozostałych grupach stężenie NPY wciąż pozostawało wysokie.

Po zakończeniu zabiegów szczury przez kolejne cztery dni miały kontakt z czynnikiem stresogennym, jednak poziom NPY pozostawał niski, co, zdaniem naukowców, sugeruje, że akupunktura może także chronić przed dalszym negatywnym wpływem stresu.

Badacze mają nadzieję, że podobne rezultaty przyniosą testy przeprowadzone wśród ludzi. Wówczas akupunktura stałaby się potwierdzonym rodzajem terapii przewlekłego stresu, który często jest trudny do wyeliminowania.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Okres zimowych wyjazdów zbliża się wielkimi krokami. Dla amatorów białego szaleństwa to ostatni moment, aby skompletować odpowiedni sprzęt. Jeżeli mamy wadę wzroku – zadbajmy również o odpowiednie soczewki okularowe, które zapewnią nam komfort i wygodę na stoku.

Jeżdżąc na nartach czy desce snowboardowej narażeni jesteśmy na upadki, kolizje i nagłe oślepienie odbijającym się od śniegu słońcem. Okulary do sportów zimowych powinny być wyposażone w specjalną, lekką sportową oprawę, która będzie odpowiednio przylegać do twarzy i ochronić oczy przed podmuchami wiatru. Bardzo istotny jest dobór szkieł, ponieważ nie wszystkie nadają się do opraw sportowych.

- Oprawy sportowe są o wiele bardziej wygięte od tych, które nosimy na co dzień – tłumaczy Jerzy Kramarczyk, główny technolog w firmie JZO, producenta soczewek okularowych – Zastosowanie zwykłych soczewek spowodowałoby, że osie optyczne skierowane byłyby na boki, mimo tego że patrzymy na wprost. Sytuacja taka prowadzi do wzmożonego wysiłku układu wzrokowego, co skutkować może zaburzeniami widzenia, bólem głowy oraz w skrajnym przypadku całkowitym brakiem możliwości użytkowania okularów

Soczewki Relax odznaczają się dużym wygięciem, odpowiednio dostosowanym do kształtu opraw sportowych. Konstruktorzy soczewek okularowych uwzględnili to podczas opracowywania specjalnego programu pozwalającego wyliczyć właściwe moce szkieł oraz ich konstrukcję pod indywidualne potrzeby użytkownika. Aby umożliwić prawidłowe widzenie, moc szkieł za każdym razem obliczana jest na nowo, przy zamawianiu bierze się pod uwagę o wiele więcej parametrów niż w zwykłych okularach. Uwzględnia się między innymi takie szczegóły jak: odległość źrenic od dolnej krawędzi oprawy, odległość soczewki od oka, jej pochylenie w stosunku do twarzy czy kąt wygięcia oprawy. Każde okulary są indywidualnie dostosowane do osoby, dzięki czemu zapewniają maksymalny komfort użytkowania.

Kolor ma znaczenie

Barwa soczewek powinna być dobrana w taki sposób, aby umożliwiała narciarzowi czy snowboardziście poruszającym się z dużą prędkością szybkie zauważanie przeszkód i reakcję na zagrożenia. Na stoku niebezpieczeństwo stwarzać mogą: muldy, kamienie, czy niespodziewane zachowania innych „uczestników ruchu”. Ponieważ śnieg odbija promienie słoneczne i może powodować olśnienie, powinniśmy wybrać taki kolor, który będzie ten efekt niwelować.

– Pokrywa śnieżna emituje nieprzyjemne dla oka światło niebieskie, dlatego należy wybierać barwienie, które je zablokuje. Najlepsze do tego celu będą odcienie żółtego, złota, jasne szarości i róż. – podpowiada Jerzy Kramarczyk z JZO – Dodatkowo soczewki można pokryć srebrną powłoką FLASH, która nie tylko nada im efektownego, lustrzanego wyglądu, ale także odbijać będzie światło. Dzięki temu przy słonecznej pogodzie nie będzie ono męczyć naszych oczu.

Barwy brązowe uwidocznią kontrasty i polepszą ostrość widzenia w warunkach dużego nasłonecznienia. Poprawią także postrzeganie głębi, co ma duże znaczenie, kiedy szusujemy po górzystym, nieznanym terenie. Jasne kolory (np. żółty, pomarańczowy czy różowy) doskonale sprawdzą się podczas opadów oraz w pochmurne i mgliste dni.

Dla osób spędzających na świeżym powietrzu długie godziny, dobrą propozycją są soczewki fotochromowe, które zmieniają barwę w zależności od nasłonecznienia. Soczewki Relax dostępne są także w tej wersji. Szkła w ostrym słońcu zmieniają kolor na bardzo ciemny, dlatego pełnią funkcję okularów przeciwsłonecznych. Kiedy nasłonecznienie jest słabsze, soczewki pozostają jasne.

Nie możemy również zapominać o odpowiedniej ochronie przed promieniowaniem UV, zwłaszcza przebywając w górach. Skuteczną ochronę przed tym promieniowaniem zapewnią między innymi właśnie szkła fotochromowe lub soczewki zabarwione chemicznie.

Czterdziesty rok życia bywa dla wielu osób trudnym okresem, ponieważ z reguły w tym czasie zaczynamy odczuwać pierwsze objawy starzenia się oczu. Należą do nich m.in. osłabiona ostrość widzenia i trudności z widzeniem na bliskie odległości. Procesu tego nie sposób zatrzymać, jednak można go skutecznie korygować. Co warto wiedzieć, by zminimalizować kłopotliwe dolegliwości?

Czym jest prezbiopia?

Prezbiopia, zwana inaczej starczowzrocznością, nie jest chorobą, lecz naturalnym procesem. Z czasem mięśnie i soczewka oczna odpowiedzialne za akomodację, czyli zdolność przystosowania oka do ostrego widzenia na różne odległości, tracą elastyczność, co powoduje, że nieostro widzimy z bliska.

U młodych osób akomodacja przebiega w krótkim czasie, zapewniając odpowiednią ostrość obrazu. Z czasem proces ten przebiega jednak coraz wolniej, w efekcie czego najbliższy wyraźny punkt stopniowo się oddala.

Pierwsze objawy

Początkowe objawy prezbiopii nie zawsze są łatwe do rozpoznania. Bóle głowy czy powtarzające się zapalenia spojówek często traktowane są jako skutki innych dolegliwości.

Objawy prezbiopii w najmniejszym stopniu doskwierają krótkowidzom, ponieważ zdjęcie okularów pozwala w takim przypadku poprawić ostrość widzenia. Znacznie gorzej jest u dalekowidzów i osób bez wad refrakcji, ponieważ prezbiopia powoduje u nich powstanie wady wzroku albo pogłębienie się już istniejącej.

- Zdarza się, że pacjenci zwlekają z wizytą u specjalisty lub świadomie nie dopuszczają do siebie myśli, że ich wzrok się pogarsza – mówi Renata Makuc, lekarz okulista współpracująca z firmą JZO - Z czasem dolegliwości stają się na tyle kłopotliwe, że decydują się oni na konsultacje, jednak im później to zrobią, tym załagodzenie efektów jest trudniejsze.

Starczowzroczności można zaradzić

Najbardziej zaawansowanym, a tym samym najlepszym obecnie rozwiązaniem dla osób cierpiących na prezbiopię są okulary z soczewkami progresywnymi. Ich konstrukcja gwarantuje wyraźne widzenie na każdą odległość: zarówno dali, bliży, jak i odległości pośrednich. Gwarantuje to komfort użytkowania bez konieczności ciągłego zmieniania okularów „na co dzień” i tych „do czytania”. Dzięki temu np. nauczyciel będzie jednakowo dobrze widział dziennik, tablicę i całość klasy, a osoby pracujące przy komputerze będą doskonale widziały zarówno klawiaturę, ekran, jak i całą powierzchnię pokoju w którym pracują.

- W soczewkach progresywnych górna część zapewnia dobre postrzeganie dali, a dolna bliży. Pozostały obszar umożliwia natomiast ostre widzenie średnich odległości - wyjaśnia Jerzy Kramarczyk, główny technolog z firmy JZO. Warto również uszlachetnić je powłoką antyrefleksyjną. Minimalizuje ona docierające do oka odblaski i sprawia, że dociera do niego więcej światła, co podnosi nasz komfort widzenia.

Zmian związanych z wiekiem nie da się uniknąć, jednak profilaktyka i dbałość o wzrok może złagodzić ich skutki, a nawet je opóźnić. Warto zatem starać się chronić oczy przed szkodliwym wpływem warunków zewnętrznych oraz regularnie przeprowadzać badania kontrolne u specjalisty.

Około 25 proc. Brytyjczyków uważa, że antybiotyki pomagają leczyć przeziębienie i kaszel, choć większość infekcji układu oddechowego spowodowana jest wirusami, a nie bakteriami – wynika z ankiety przeprowadzonej przez brytyjską Health Protection Agency (HPA).

Badanie, w którym wzięło udział 1,8 tys. osób ujawniło ponadto, że co dziesiąty ankietowany nie wyrzuca antybiotyków, które zostały po chorobie, a 6 proc. wykorzystuje je podczas następnej infekcji, bez konsultacji z lekarzem.

Eksperci ostrzegają, że niewłaściwe stosowanie antybiotyków może doprowadzić do wzrostu lekooporności i zachorowań na wyjątkowo trudne do wyleczenia dolegliwości.

“Mimo wielu lat kampanii dotyczących zdrowia publicznego, które mówiły ludziom, że antybiotyki nie są lekarstwem na kaszel, przeziębienie i grypę, nasze badanie wykazało, że ten mit wciąż funkcjonuje” – mówi dr Cliodna McNulty z HPA dodając, że 97 proc. przepytanych osób przyznało, że gdy ostatnio poprosili lekarza o antybiotyk, został im on przepisany.

Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) podkreśla, że oporność na antybiotyki jest jednym z najpoważniejszych wyzwań zdrowia publicznego w Unii Europejskiej. Dwa lata temu eksperci oszacowali, że każdego roku 25 tys. Europejczyków umiera z powodu zakażeń wywołanych przez bakterie oporne na działanie antybiotyków.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Soczewki progresywne to niewątpliwie technologiczna rewolucja w optyce okularowej. Są alternatywą dla noszenia dwóch par okularów (do dali i bliży). Choć najnowszej generacji soczewki progresywne zapewniają ostre widzenie na każdą odległość, są wygodne w użytkowaniu, bo nie trzeba ciągle zmieniać okularów i gwarantują szybką adaptację – to krąży wokół nich wiele zniechęcających opinii. Razem z Renatą Makuc – okulistą współpracującą z firmą JZO – systematyzujemy wiedzę na ten temat.

Przyczyną problemów z widzeniem po 40. roku życia może być naturalny proces starzenia się soczewki oka i zmniejszenie jej elastyczności. Wraz z wiekiem słabnie zdolność akomodacji oka, a to oznacza trudności z wyraźnym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko, szczególnie przy słabym oświetleniu. Zjawisko to nazywane jest prezbiopią i może dotyczyć każdego. Do jej korekcji wynaleziono w XX w. soczewki progresywne, czyli takie, które umożliwiają widzenie na każdą odległość: blisko, daleko i pośrednio. Trzeba zmienić wciąż pokutujące w społeczeństwie przekonanie o niedogodnościach związanych z ich użytkowaniem.

Soczewki progresywne zniekształcają obraz i zawężają pole widzenia – MIT:

Dyskomfort widzenia może się zdarzyć w starszych konstrukcjach soczewek. Nowoczesna soczewka progresywna dostosowuje się do nie tylko do indywidualnej anatomii oka, ale także do sposobu noszenia okularów, a nawet do budowy ciała użytkownika, co zapewnia optymalny komfort widzenia. Soczewki progresywne nie zniekształcają więc obrazu i nie zawężają pola widzenia.

Okulary z soczewkami progresywnymi wyglądają jak zwykłe okulary korekcyjne – FAKT:

Na soczewce progresywnej nie widać linii podziału pomiędzy poszczególnymi obszarami korekcji, wobec czego okulary niczym nie różnią się od tych np. do korekcji krótkowzroczności czy dalekowzroczności. Soczewki progresywne są wykonane z doskonałych materiałów. Można je uszlachetniać powłokami antyrefleksyjnymi, a także zamówić jako fotochromowe lub barwione.

Do okularów progresywnych trudno przywyknąć – MIT:

Należy obalić tezę, że do okularów progresywnych trudno się przyzwyczaić. Czas adaptacji trwa tyle samo, co przy zwykłych okularach. Nowoczesne technologie wykorzystane przy projektowaniu i produkcji soczewek progresywnych skracają ten okres do minimum. Aby wykonywanie codziennych czynności stało się przyjemnością, okulary progresywne powinny być dobrane i zamontowane przez optyka, zgodnie z indywidualnymi potrzebami użytkownika. Ponadto renomowane zakłady optyczne udzielają gwarancji, na podstawie której, jeżeli wystąpią problemy z adaptacją – producenci mogą wymienić je na okulary jednoogniskowe, dwuogniskowe lub progresywne o innej konstrukcji.

Do soczewek progresywnych można wybrać dowolne oprawy – FAKT:

Istnieje przekonanie, że okulary progresywne muszą mieć duże oprawy. W rzeczywistości personalizacja w doborze soczewek i zaawansowane technologie pozwalają na wybór opraw zgodnie z upodobaniami użytkownika.

Soczewki progresywne nie korygują wszystkich wad wzroku – MIT:

Konstrukcja soczewek progresywnych umożliwia korekcję zróżnicowanych wad wzroku, takich jak: krótkowzroczność, dalekowzroczność lub astygmatyzm. Stosowanie tego typu soczewek zaleca się już w początkowych fazach prezbiopii. Należy obalić mit, że inne wady wzroku ograniczają możliwość noszenia soczewek progresywnych.

Ceny okularów progresywnych są zróżnicowane – FAKT:

Ceny okularów progresywnych zaczynają się od kilkuset złotych. Ich dokładna wartość zależy od rodzaju wybranych szkieł i materiału, z którego są zrobione. Pamiętajmy jednak, że korzystając z okularów progresywnych – jedna para okularów zastępuje nam dwie, co po dokładnej kalkulacji zawsze rekompensuje poniesiony wydatek.

Wszystkie soczewki progresywne są takie same – MIT:

Nie jest prawdą, że wszystkie soczewki progresywne są takie same. Współcześnie na rynku jest wiele konstrukcji soczewek progresywnych. Są one dostosowane do potrzeb nabywców: specyfiki wykonywanej pracy, wieku lub hobby. A takie soczewki jak Anateo Mio uwzględniają też sposób noszenia okularów, budowę gałki ocznej i ciała. Tworzone są według indywidualnych parametrów zamawiającego.

Eksperymentalna szczepionka HelicoVax ma zapobiegać zakażeniu bakterią Helicobacter pylori, której obecność w żołądku sprzyja stanom zapalnym, wrzodom i rakowi – informuje pismo “Vaccine”.

Jak wykazały badania na zwierzętach, przeprowadzone pod kierunkiem doktora Stevena Mossa przez specjalistów z Rhode Island Hospital, University of Rhode Island i firmy EpiVax, ta podawana donosowo lub domięśniowo szczepionka ogranicza kolonizację żołądka przez bakterię Helicobacter pylori, która jest przyczyną stanów zapalnych, choroby wrzodowej oraz raka żołądka.

Helicobacter jest dużym zagrożeniem dla zdrowia publicznego. W walce z nią stosuje się obecnie liczne antybiotyki w połączeniu ze środkami zmniejszającymi wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Niestety, bakterie stały się odporne na antybiotyki, a co za tym idzie – trudne do wyeliminowania.

Tym większe znaczenie może mieć nowa szczepionka. Zawiera ona liczne epitopy (charakterystyczne fragmenty antygenu, rozpoznawane przez układ odpornościowy). Skuteczniejsze okazało się podawanie donosowe – reakcja immunologiczna znacznie ograniczyła kolonizację przez H.pylori.

PAP – Nauka w Polsce

Uzależnienie nie ma nic wspólnego z siłą woli. Według najnowszej definicji amerykańskich specjalistów, jest to permanentna choroba mózgu wymagająca odpowiedniego leczenia, obojętnie czy chodzi o uzależnienie od alkoholu, leków lub hazardu – informuje AP.

Dr Michael M. Miller z American Society for Addiction Medicine twierdzi, że uzależnienie to nie tylko kwestia złego zachowania. Podkreśla, że jest to przewlekła choroba wymagającego długotrwałego leczenia, podobnie jak cukrzyca czy miażdżyca serca.

Według klasycznej definicji, uzależnienie jest nabytą silną potrzebą wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji. Określa się je także jako ryzykowne, “wymykające się spod kontroli” zachowanie.

Wikipedia podaje, że uzależnienie psychiczne objawia się wzrostem napędu związanego z poszukiwaniem środka uzależniającego, spadkiem tolerancji na jego działanie (obniżenie efektu przyjemności), osłabieniem woli, obsesją brania i natręctwami myślowymi, które nawracają nawet po wieloletniej abstynencji. Do tego dochodzi jeszcze samooszukiwanie się i fizyczne wyniszczenie.

W nowej definicji amerykańskich specjalistów podkreśla się, że uzależnienie jest zaburzeniem mózgu, co lepiej ma uzmysłowić zarówno rodzinom osób uzależnionych, jak i lekarzom rodzinnym dlaczego tak często zdarzają się nawroty tej choroby i niepowodzenia w leczeniu.

Wyjaśnienie natury uzależnień stało się możliwe dzięki postępom w badaniach mózgu w ostatnich dwóch dekadach. “Przede wszystkim trzeba uzmysłowić sobie, że jest to zaburzenie chroniczne, występujące nawet po zaprzestaniu leczenia” – podkreśla dr Nora Volkow, dyr. National Institute on Drug Abuse.

Co takiego dzieje się w mózgu osób uzależnionych? Specjaliści ogólnie określają, że dochodzi do zakłócenia powiązań między emocjami, myśleniem i zachowaniem.

Według dr Volkow wystarczy, że nastąpi zakłócenie funkcjonowania kory czołowej, gdyż splata się tam sfera emocjonalna i kognitywna. Ta część mózgu dojrzewa najpóźniej, co tłumaczy dlaczego tak niebezpieczne jest eksperymentowanie z używkami w okresie dorastania.

Niektóre osoby są genetycznie bardziej predysponowane do wpadania w nałogi. Ale uzależniają się też ludzie, którzy nie mają takich skłonności. Wystarczy, że często sięgają po używki lub eksperymentują z hazardem, gdy chcą się pozbyć stresów, z którymi sobie nie radzą.

“W obu przypadkach dochodzi do zaburzeń w układzie nagrody mózgu” – twierdzi dr Volkow. Następuje wtedy wzrost wydzielania neuroprzekaźnika mózgu dopaminy w odpowiedni na pewne sprawiające przyjemności zachowania, takie jak picie alkoholu, palenie papierosów czy zażywanie narkotyków.

Takie zachowanie stopniowo wbudowuje się w układ nagrody, w następstwie czego rozwija się uzależnienie. I staje się ono przymusem nawet wtedy, gdy nie sprawia już przyjemności.

Dr Miller przekonuje, że nie należy z tego wnioskować, że nic już nie można, by wyrwać się z tego błędnego koła. “Chory musi podjąć walką i się leczyć” – twierdzi amerykański specjalista.

Nie ma tylko pewności czy do uzależnień można zaliczyć niektóre zachowania, takie jak seksoholizm, nadmierne objadanie się i uprawianie gier hazardowych. W tej spawie nie ma zgodności nawet wśród specjalistów.

“Niezbędne są dalsze badania w tym zakresie” – przyznaje dr Miller.

Dr Volkow dodaje, że dzięki najnowszym badaniom mózgu opracowywane są nowe, bardziej skuteczne metody leczenia uzależnień. Zamiast blokowaniu uczucia zadowolenie czy ukojenia, jakie daje używka, jak próbowano to robić do tej pory, będzie można wzmacniać połączenia w mózgu pomagające w pozbyciu się nałogu.

Dr Miller dodaje, że dzięki tym połączeniom w mózgu niektóre osoby łatwiej i szybciej wychodzą z uzależnienia. Nowe leki lub terapie powinny pomóc także tym osobom, które nie mają takich predyspozycji.

PAP – Nauka w Polsce