Pi-Electro Step to nowy projekt Wojtka Pilichowskiego, w którym nawiązuje do aktualnych trendów związanych ze współczesną muzyką elektro i dub step. We współpracy z Tomaszem Świerkiem, stworzył nowoczesne aranżacje zarówno swoich utworów jak i standardów prezentujące nowe spojrzenie na swoją dotychczasową twórczość. Muzycznie projekt nawiązuje do klimatów klubowych, w zderzeniu z którymi indywidualność artystyczna Wojtka nabiera nowego wyrazu i kształtu.
Premiera projektu miała miejsce w Mannheim – podczas największego festiwalu basowego – „Feel the Bass” – gdzie Wojtek został zaproszony jako główna gwiazda.

Wojtek Pilichowski pracuje jako muzyk od 1992 roku. Pierwszą solową płytę nagrał w 1994. Do tej pory wydał ich osiem (nakład wszystkich przekroczył 100.000 egzemplarzy) oraz cztery szkoły gry na gitarze basowej. Jako muzyk sesyjny nagrał ponad 120 albumów z czego większość z największymi gwiazdami sceny polskiej – w sumie kilka milionów nośników i kilka tysięcy koncertów.
Wojtek jest także uznanym wykładowcom gitary basowej prowadzącym najbardziej prestiżowe warsztaty w Polsce.
Pilichowski był trzykrotnie nominowany do nagrody Polskiej Akademii Fonograficznej. Przez czytelników magazynu „Gitara i Bas” siedmiokrotnie wybrany najlepszym polskim basistą, czterokrotny laureat nagrody Play Box – przyznawanej przez Polskie Rozgłośnie Radiowe.

W 2002 Wojtek oparł swoje brzmienie na wzmacniaczach Ashdown.  Od 2005 roku gości na festiwalach: Euro Bass Day (Italy), European Bass Day (Germany), UK Bass Day, Bass Player Live (USA). Na pokazy i koncerty zapraszany jest od Ałmaty do Los Angeles.

W marcu 2010 roku ukazała się nowa, studyjna płyta Wojtka pod tytułem :”Fair of Noise”. Jest to jego dziewiąty, solowy album. Ukazaniu się płyty towarzyszyła trasa koncertowa obejmująca ok. 50 koncertów w całym kraju.
W marcu 2011 roku odbyła się premiera ostatniej koncertowej płyty Wojtka – jest to rejestracja koncertu, który odbył się w studio im. Agnieszki Osieckiej Programu Trzeciego Polskiego Radia. Płyta objęta została patronatem PR3 PR. Wydawcą jest Polskie Radio i Warmer Music.

Również w 2011 zespół Pilichowski Band zaproszony został przez Hard Rock Cafe do udziału w koncercie z okazji 40-lecia HRC, a gitara Wojtka została umieszczona w Hard Rock Cafe Hall of Fame w Krakowie.
Aktualne składy w których pracuje Wojtek Pilichowski: Pilichowski Band, PiR2, Pi ELECTRO STEP, Jan Bo, Music Master: Chopin,Cichoński – Pilichowski Quartet.

Tomasz Świerk – kompozytor, aranżer i pianista. Absolwent AM w Bydgoszczy w klasie kompozycji Zbigniewa Bargielskiego oraz student klasy fortepianu jazzowego Adama Żółkosia. Także klawiszowiec i producent muzyczny projektu kunst der funk, założonego z Piotrem Lewańczykiem i Błażejem Gawlińskim.

Błażej Gawliński – perkusista, absolwent Akademii Muzycznej w Bydgoszczy (spec. prowadzenie zespołów jazzowych i muz. rozrywkowej) w klasie perkusji dra Piotra Biskupskiego. Współpracował z artystami i zespołami takimi jak m.in.: Piotr Baron, Janusz Szrom, Jolanta Szczepaniak, Wojtek Pilichowski, Bruk Braders, SOFA, Roan, grupa D-Tonacja, Rafał „Zwierzak” Zieliński, Artur Chamski, Sławek Uniatowski, Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Sewruka w Elblągu, Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy.

Patrycja Zarychta – wokalistka, obecnie studentka 2go roku wokalistyki na wydziale Jazzu w Katowicach; urodzona 16. kwietnia 1991 roku w Skarżysku Kamiennej, gdzie uczęszczała przez krótki czas do Szkoły Muzycznej ucząc się tam gry na fortepianie, jednak jej największą pasją od zawsze było śpiewanie.Zakochana w muzyce jest od najmłodszych lat. Nie wyobraża sobie życia bez niej. Uwielbia opowiadać dźwiękami i wyrażać się nimi, gdy czasem zabraknie jej słów, by coś opisać. Kiedy śpiewa, wtedy czuje, że żyje, cały świat zaczyna nabierać barw i wszystko staje się prostsze. Stojąc na scenie chociaż na chwile może zapomnieć o tym, co złe i dla takich chwil warto żyć.

Lamb to legendarny i kultowy brytyjski duet, wyrosły na stylistyce bristol sound i trip hopu. Obok Massive Attack, Portishead i Hooverphonic – Lamb udowadnia, iż muzyka elektroniczna może mieć romantyczną twarz. Charyzmatyczna wokalistka i autorka tekstów – Lou Rhodes oraz producent i multinstrumentalista Andy Barlow, stworzyli niepowtarzalny styl łączący liryczną wokalistykę z ambientowymi, trip-hopowo jazzowymi pulsacjami. Mają swym koncie 5 albumów i 3 kompilacje, na których pojawiły się kultowe już dziś utwory jak: „Gabriel”, „Górecki”, „Heaven”, „Angelica”, „Lullaby” , „Cottonwool” czy „God Bless”. W 2004 roku  duet oficjalnie zawiesił swoją działalność, zaś jego twórcy skoncentrowali się na własnych, solowych projektach.

Na początku 2009 roku świat obiegła sensacyjna wiadomość o wznowieniu działalności koncertowej duetu. W ramach trasy w 2009 zespół po raz pierwszy odwiedził Polskę i zagrał pamiętny koncert w warszawskim Palladium. Ogromny sukces trasy koncertowej zachęcił duet do powrotu do studia i pracy nad swoim piątym studyjnym albumem. W tym roku ukazał się nowy krążek pt. „5”. Po wyprzedanym koncercie na festiwalu Tauron Nowa Muzyka i rewelacyjnym koncercie na FreeFormFestival zespół ponownie zaprezentuje materiał z nowej płyty.

Artyści wystąpią przed wrocławska publicznością 12 lutego w klubie Eter i będzie to jeden z nielicznych wiosennych koncertów zespołu, radzimy więc pospieszyć  się z kupnem biletu. Hey to jeden z najważniejszych polskich zespołów rockowych. Od 1992 roku ich twórczość – znakomite kompozycje opatrzone poruszającymi i szczerymi tekstami Katarzyny Nosowskiej, szybko zjednały sobie publiczność.

Pierwsza płyta Hey`a „Fire”, wydana w 1993 roku jest dziś jedną z najmocniejszych pozycji kanonu polskich albumów rockowych. Kolejne studyjne wydawnictwa Hey`a to” Ho!” (1994), „Heledore” (1995), a także „?” (1995), uznawana przez wielu fanów za najlepszy album w historii grupy.
Wśród wielu nagród, jakie zespół otrzymał, muzycy bardzo sobie cenią „Złotego Bączka”, którego otrzymali na Przystanku Woodstock za najlepszy koncert na festiwalu w 2004 roku – wyboru dokonali uczestnicy imprezy. Warto również wspomnieć, że Hey i Katarzyna Nosowska są najczęściej nominowanymi artystami w historii nagród „Fryderyk”, a zdobyli ich w sumie aż dwadzieścia trzy!

Poza kompozycjami autorskimi MMW przedstawia standardy jazzu oraz brawurowo interpretuje własny repertuar. Popularność i zachwyt u publiczności budowali licznymi koncertami klubowymi oraz wielomiesięcznymi trasami koncertowymi obejmującymi zarówno małe amerykańskie kluby, jak i prestiżowe (europejskie i japońskie) sale koncertowe. Od wielu sezonów trio MMW uznawane jest (np. w ankiecie czytelników i krytyków magazynu Down Beat) za jeden z najważniejszych zespołów „ nowego jazzu ”. Zdobywając ogromną popularność stali się faworytami jazzowego „ young power ” oraz zapowiedzią zmian stylistycznych i brzmieniowych, jakie niosą  ze sobą lata przełom wieków”.

Grupa powstała wiosną 1991 roku w nowojorskim Brooklynie. Początkowo trio zachwycało się akustycznymi możliwościami budowania nowego brzmienia; z czasem John Medeski rozbudował swoje instrumentarium, by wnet panować z estrady także  brzmieniem organów Hammonda oraz najnowocześniejszych elektronicznych klawiatur. Akustycznemu brzmieniu kontrabasu oraz rytmicznej perkusji nadano nową, charakterystyczną dla MMW barwę. Muzyka  jest bliższa  bezpretensjonalnemu  „ groove” oraz mocno rozbudowana ekwilibrystyką elektroniczno –komputerową, wzmacniana licznymi  samples -  smaczkami. Albumy realizowane przez MMW stają się forpocztą nowej, jazzowej dekady. Trio Medeski – Martin – Wood w połowie lat dziewięćdziesiątych jest już modnym zespołem i atrakcją najważniejszych amerykańskich festiwali. Ukoronowaniem tego okresu jest 8-tygodniowy kontrakt zespołu w bazie nowojorskiego, nowego jazzu – klubie Knitting Factory.

Muzycy trio nawiązali także doskonałą współpracę z genialnym gitarzystą Johnem Scofieldem. Raz liderem nagrań był John Scofield (album „ A Go Go” ), innym razem kwartet lansowany jako MSMW ( albumy „ Out Louder ” oraz koncertowy „ In Case the World Changes Its Mind ” ). Jako kwartet  Medeski- Scofield- Martin & Wood stali się także atrakcja licznych festiwali europejskich, choć najpełniej funkcjonują jako trio MMW. W zespole niewątpliwym liderem jest multiinstrumentalista John Medeski. Pianista trio to wirtuoz organów Hammonda i innych instrumentów klawiszowych. Gra m.in. na fortepianie, organach Hammonda , melodyce, melotronie, klawinecie, ARP String Ensemble, fortepianie elektrycznym Wurlitzera, syntetyzerze Moog Voyager, organach Wurlitzera  i syntetyzerze Yamacha. Choć kojarzony jest głownie jako weteran nowojorskiej sceny awangardowej ( pracuje  z Johnem Zornem, Marc’em Ribotem, Johnem Lurie, Stevem Bernsteinem),to  koncertuje w folk-bluesowym zespole The Wood Brothers ( MMW + brat Chrisa, Oliver Wood).

Amerykańskie media określiły trio Medeski – Martin – Wood najważniejszych zespołem nowoczesnego jazzu ostatnich dekad. Nie bez powodu najczęstszym odniesieniem było porównywanie do  legendarnej formacji fusion-jazzu, grupy Weather Report. Niemniej dzisiaj MMW to najwspanialsza kwintesencja szeroko pojmowanego acid – jazzu ,fusion  i jazzowej awangardy  złączonych  impulsywnym  funky oraz energetycznym hip-hopem.

Występy promować będą nowy, znakomity dwupłytowy album “Hurry Up, We’re Dreaming”! Wkrótce więcej informacji na temat cen oraz miejsc sprzedaży biletów na oba wydarzenia.

Na najnowszym krążku znajdują się aż 22 utwory. Jak twierdzi lider M83 Anthony Gonzalez, “Hurry Up, We’re Dreaming” jest owocem jego fascynacji tak monumentalnymi i klasycznymi dziełami jak: “White Album” The Beatles, “Ummagumma” Pink Floyd i “Mellon Collie And The Infinite Sadness” Smashing Pumpkins. Nowa płyta została wyprodukowana przez Justina Meldal-Johnsona (Beck, NIN, The Mars Volta) i zmiksowana przez Tony’ego Hoffera (Air, Kooks). Gościnnie w utworze otwierającym płytę śpiewa Zola Jesus. Album promuje nagranie “Midnight City”.

M83 zadebiutował w 2001 albumem “M83″, który jednak przeszedł bez echa na europejskim rynku muzycznym. Kolejny album zatytułowany “Dead Cities, Red Seas & Lost Ghosts” z 2003 roku okazał się wielkim sukcesem. Dzięki temu projekt został zaproszony do zmiksowania albumu grupy Bloc Party “Silent Alarm”. Muzycy miksowali również utwory takich zespołów jak Placebo, Depeche Mode czy Goldfrapp. Płytą przez wielu uważaną za najlepszą w dorobku projektu jest “Saturdays = Youth” (2008), nagrana przy współpracy z Kenem Thomasem i Ewanem Pearsonem podróż zainspirowana latami osiemdziesiątymi, wczesnymi filmami Johna Hughesa i dźwiękami spod znaku Cocteau Twins!

The Cranberries sprzedali ponad 30 milionów płyt, 4 albumy znalazły się w TOP 20 listy Billboard’u. Wystąpili dla milionów fanów, w tym parokrotnie dla samego papieża Jana Pawła II, pojawili się na okładkach najpopularniejszych magazynów, takich jak Rolling Stone czy SPIN. Teraz, po dekadzie od zawieszenia działalności, grupa powraca z szóstym, studyjnym albumem, pierwszym od Wake Up And Smell The Coffee w 2001 roku. Krążek ma trafić do sprzedaży już w lutym tego roku. Dlatego artyści postanowili wyruszyć w kolejną światową trasę koncertową promującą ich nowe nagrania i po 10 latach wystąpić ponownie w Polsce – tym razem na Torwarze.

“Zawsze czułem, że pojawi się kolejny album” mówi gitarzysta Noel Hogan. “Byliśmy zgodni ze sobą, że musimy odejść od tego na chwilę. Ale teraz to wspaniale móc razem powrócić.”
Nowy etap w karierze The Cranberries rozpoczął się zaraz po zakończeniu udanej, całkowicie wyprzedanej trasy koncertowej w 2010 roku. Próby przed koncertami były jedynym momentem, w którym Dolores, gitarzysta Noel Hogan, jego brat Mike – basista i Fergal Lawler – perkusista mogli dzielić się swoimi pomysłami, poszukując i kreując nowe melodie, nawiązujące do charakterystycznych dźwięków grupy. Owocem tych spotkań stał się album Roses z jedenastoma premierowymi  utworami. Produkcją płyty zajął się stary przyjaciel i współpracownik The Cranberries – Stephen Street (odpowiedzialny m.in. za albumy The Smiths, Blur, a ostatnio Kaiser Chiefs). Brzmienia Roses nawiązują do oryginalnych, świeżych, akustycznych brzmień The Cranberries, pojawiających się w dwóch pierwszych albumach Everybody Else Is Doing It, So Why Can’t We? oraz No Need To Argue. W każdej części albumu Roses znaleźć można niezwykłe brzmienie głosu Dolores O’Riordan – „głównego instrumentu” The Cranberries, który przyczynił się do transformacji zespołu z grupy młodych, irlandzkich, pełnych nadziei muzyków lat 80-tych w muzyczny fenomen na skalę światową, w ciągu zaledwie kilku lat.

Zespół powstał w roku 1989 i początkowo nazywał się Cranberry Saw Us. Dolores O’Riordan dołączyła do składu dwa lata później. W 1992 zadebiutowali swoim pierwszym krążkiem Everybody Else Is Doing It, So Why Can’t We?, z którego pochodzą m.in. takie przeboje jak Linger, czy Dreams. Jednak największą sławę przyniósł im drugi album – No Need To Argue z 1994 roku, z którego pochodzi ich największy przebój Zombie. Później były jeszcze albumy To The Faithful Departed (1996), Bury The Hatchet (1998) i Wake Up And Smell The Coffee (2002).

We wrześniu 2003 r., rozważając nagranie kolejnego albumu, zespół postanowił rozejść się na jakiś czas i pójść własnymi drogami. W trakcie tej przerwy niektórzy członkowie zespołu kontynuowali karierę solową, a inni całkowicie zawiesili działalność muzyczną. W 2009 roku Mike, Noel i Dolores wzięli udział w imprezie College w Dublinie i wykonali parę utworów The Cranberries. To spotkanie wystarczyło, aby w artystach ponownie rozbudzić miłość do wspólnego grania i tworzenia nowych utworów. W następnym roku wyruszyli w kolejną trasę koncertową podczas której wykonywali największe hity nagrane w przeciągu swojej całej kariery muzycznej.

The Cranberries są pewni, że ich najnowsze dzieło usatysfakcjonuje w pełni fanów i pozwoli zdobyć rzesze nowych miłośników. Polska przekona się o tym podczas jedynego koncertu w Warszawie już w czerwcu tego roku.

Elton John to wybitny brytyjski piosenkarz i pianista. Początkowo związany z rockiem, jednak z czasem kierujący swoją twórczość także w kierunku muzyki pop. Znany z wielu znakomitych ballad. Charakterystycznym elementem każdego koncertu Eltona Johna jest fortepian. Bez jego obecności trudno wyobrazić sobie największe hity brytyjskiego piosenkarza.

Elton John uczestniczył w wielu ważnych wydarzeniach muzycznych. I tak na przykład w 1986 roku na pożegnalnym koncercie zespołu Wham na londyńskim stadionie Wembley wystąpił gościnnie, śpiewając z Georgem Michaelem piosenkę „Candle in the Wind”. Z kolei w 1992 roku wziął udział w koncercie poświęconym pamięci Freddiego Mercury’ego. Z Axlem Rosem wykonał wówczas „Bohemian Rhapsody” i „The Show Must Go On”. Tego typu występów oraz duetów z innymi wybitnymi wykonawcami Elton John ma w swoim dorobku co niemiara. Brytyjski wokalista jest również laureatem wielu prestiżowych nagród. Jego utwory, takie jak chociażby: „I’m still standing?”, „Blue Eyes”, czy „Sacriface” cieszą się po dziś dzień niesłabnącą popularnością. W 1995 roku Elton John i Tim Rice otrzymali Oscara za piosenkę „Can You Feel the Love Tonight” do filmu „Król Lew”.

- To z pewnością jeden z najwybitniejszych piosenkarzy ostatnich trzech dekad na świecie – mówi Mateusz Pawlicki z agencji Prestige MJM, która zorganizuje łódzki koncert.
Cykl „Prestiżowe Gwiazdy, Złote Przeboje” organizowany jest przez firmę Prestige MJM oraz Radio Złote Przeboje. To pierwsza tego typu inicjatywa na polskim rynku muzycznym. Każdego roku do naszego kraju przyjeżdża wielu znanych artystów. Nigdy jednak nie zdarzyło się tak, że organizowany był cykl koncertów najbardziej rozpoznawalnych piosenkarzy, piosenkarek czy też zespołów. Po raz pierwszy wydarzy się to w 2012 roku właśnie za sprawą wspomnianego cyklu.

- Do tej pory ogłosiliśmy już koncert Michaela Buble, który okazał się wielkim sukcesem. W ciągu miesiąca sprzedana została większość biletów. Teraz kolej na Eltona Johna. A już w przyszłym tygodniu ujawnimy kolejną z naszych gwiazd. Serdecznie zapraszamy naszych słuchaczy do udziału w tym muzycznym święcie, a fanów Eltona Johna – do słuchania Radia Złote Przeboje. Zapewniam, że poświęcimy temu wydarzeniu sporo uwagi – mówi Piotr Jaroszewski, dyrektor programowy Radia Złote Przeboje.

Michael Bublé na światową scenę muzyczną wkroczył na dobre w 2003 roku. Od tego czasu jest doskonale znany, jako znakomity wykonawca utworów jazzowych. Bublé perfekcyjnie śpiewa swoje piosenki, ale lubuje się także w nadawaniu nowego, wyjątkowego brzmienia, doskonale znanym kompozycjom gwiazd światowej muzyki. – To absolutnie jedna z czołowych postaci światowej estrady obecnej doby – tłumaczy Mateusz Pawlicki z agencji Prestige MJM.

Co ciekawe, artysta do tej pory nigdy nie występował w Polsce, mimo że w naszym kraju jego twórczość ma wielu entuzjastów. Najlepszym dowodem na popularność Michaela Bublé w Polsce jest obecność jego utworów w największych rozgłośniach radiowych. – W 2007 roku piosenka „Mr And Mrs. Jones”, która pochodzi z płyty „Call Me Irresponsible”, zajęła pierwsze miejsce w rankingu Listy Przebojów Radiowej Trójki za rok 2007 – wyjaśnia Janusz Stefański z agencji Prestige MJM. – W tym roku pojawiła się doskonała okazja, żeby sprowadzić Kanadyjczyka do Polski. Postanowiliśmy ją wykorzystać, ponieważ bardzo zainteresowany oficjalnym debiutem w naszym kraju był zarówno sam artysta i jego management – dodaje Marek Kurzawa z Prestige MJM.

Koncert Michaela Bublé odbędzie się w hali ERGO ARENA. Ten nowoczesny obiekt w 2013 roku gościć będzie siatkarzy walczących o miano najlepszej drużyny narodowej w Europie. Z kolei w lipcu tego roku we wspomnianej hali odbył się turniej finałowy siatkarskiej Ligi Światowej. Poza tym w hali ERGO ARENA śpiewali już między innymi: Sting, Rammstein, a także Erykah Badu. – Bez wątpienia jest to doskonały obiekt do organizowania wielkich imprez muzycznych. Liczymy, że w trakcie pierwszego koncertu Michaela Bublé w Polsce wypełni się do ostatniego miejsca i dzięki temu fani artysty stworzą niezapomnianą atmosferę – dodaje Janusz Stefański z Prestige MJM.

Mecenasem koncertu został Deutsche Bank.

Deutsche Bank Invites to cykl muzyczny, w ramach którego od 2008 roku wystąpili m.in. tacy artyści jak: Leonard Cohen, Joe Cocker, Cesaria Evora, Mariza, Herbie Hancock, Yasmin Levy czy Chick Corea.

– Dzięki kilkuletniej działalności publiczność kojarzy Deutsche Bank Invites z niezwykłymi artystami i określonym rodzajem muzyki; bliskiej jazzowi, ale też tak zwanej muzyce świata – podkreśla Sabina Salamon, rzecznik prasowy Grupy Deutsche Bank w Polsce – Staramy się w ramach naszego projektu angażować nie tyle w koncerty, co tak naprawdę w unikalne wydarzenia muzyczne. Gwiazda takiego formatu jak Michael Bublé gwarantuje polskiej publiczności wyjątkowe muzyczne przeżycia.
Warto również zauważyć, że kwietniowy koncert będzie jedyną wizytą Michaela Bublé w Polsce w 2012 roku. Otworzy też cykl koncertów wielkich gwiazd światowej muzyki pod nazwą „Prestiżowe Gwiazdy, Złote Przeboje”.

Laureaci prestiżowej nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Nowa Nadzieja Roku 2010. wystąpią 15 stycznia w Synagodze Pod Bialym Bocianem inaugurując nowy sezon koncertowy Ethno Jazz Festivalu 2012

Atom String Quartet jest jednym z nielicznych na świecie i pierwszym w Polsce kwartetem smyczkowym grającym jazz. Zespół tworzą – Dawid Lubowicz i Mateusz Smoczyński na skrzypcach, Michał Zaborski na altówce oraz Krzysztof Lenczowski na wiolonczeli. Są to muzycy, którzy na co dzień prowadzą własne zespoły oraz występują z najlepszymi polskimi artystami. Atom String Quartet wykonuje głównie własne kompozycje, które dzięki zastosowaniu tak nietypowej dla muzyki jazzowej obsady wykonawczej, brzmią bardzo nowocześnie i oryginalnie. Ten obiecujący kwartet stale zyskuje rozgłos i uznanie, w ostatnim czasie zdobył stypendium w programie Młoda Polska, przyznawane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego; Grand Prix Bielskiej Zadymki Jazzowej oraz został nominowany do nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Nowa Nadzieja Roku 2010.

Dawid Lubowicz to skrzypek, którego styl i charakter improwizacji wykształcił się pod wpływem różnorodnych gatunków muzyki: klasyki, folkloru, tanga, jazzu… Pochodzi ze znanej zakopiańskiej rodziny muzycznej. W 2005 roku ukończył z wyróżnieniem studia na Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, w klasie skrzypiec klasycznych prof. Konstantego Andrzeja – Kulki. Umiejętności doskonalił także podczas licznych kursów mistrzowskich u wybitnych wirtuozów, m.in. Rolanda Baldiniego, Mariny Jaszwili, Mirosława Ławrynowicza, Zorana Milenkovića, Wandy Wiłkomirskiej, Andrzeja Jagodzińskiego, Michaela Parkinsona, Garry’ego Wittnera. Dawid Lubowicz jest laureatem wielu festiwali i konkursów. Jego osiągnięcia to m.in.: – II nagroda na „Międzynarodowym Festiwalu Standardów Jazzowych” – Siedlce 2004, specjalne wyróżnienie podczas „Jazzowej Sceny Młodych” – Radom 2004, finał w „Międzynarodowym Konkursie Krokus Jazz Festiwal” – Jelenia Góra 2004 i 2005, zwycięstwo w konkursie jazzowym „Nadzieje Warszawy” w 2005 r. Obecnie jest drugim koncertmistrzem Teatru Muzycznego „Roma” w Warszawie, a także współzałożycielem takich zespołów jak: kwartet smyczkowy „Opium”, ”alTango”, „Lubowicz Jazz Quartet” oraz „East Wall Jazz Quartet”.

Mateusz Smoczyński – absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest skrzypkiem jazzowym, który zadebiutował w 1999 r. na Jazz Campingu „Kalatówki” z Quintetem Jacka Namysłowskiego. Z zespołem tym zdobył również wiele nagród i wyróżnień. Współpracuje z najlepszymi Polskimi muzykami m.in. Zbigniewem Namysłowskim, Jarosławem Śmietana, Krzesimirem Dębskim, Maciejem Strzelczykiem, Januszem Skowronem, Kazimierzem Jonkiszem, Zbigniewem Wegehauptem, Grzechem Piotrowskim, André Ochodlo oraz Krzysztofem Herdzinem. Jest liderem kwintetu, w którym gra Konrad Zemler na gitarze, jego starszy brat Jan na fortepianie, Wojciech Pulcyn na kontrabasie i Łukasz Żyta na perkusji. Z zespołem tym nagrał swoją debiutancka płytę „Inspirations”, poświęconą jego dwóm największym inspiracjom – Johnowi Coltrane’owi i Zbigniewowi Seifertowi. W roku 2008 została wydana kolejna płyta kwintetu Mateusza – „Expressions”. Wiosną 2010 roku miała miejsce premiera płyty z najnowszym projektem Mateusza – „New Trio”, w którym u boku skrzypka pojawia się jego brat – Jan Smoczyński (tym razem w roli Hammondzisty) oraz gwiazda rosyjskiej perkusji – Alexander Zinger.

Michał Zaborski – w 2004 roku ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Brał udział w licznych konkursach altówkowych m.in.: w Poznaniu (III nagroda, 2003 r.), w Portschach – Austria (III miejsce,2003 r.), Bled – Słowenia (II nagroda, 2004 r.). W 2009 roku wraz z zespołem The Transgress zwyciężył na „Blues Rock Jazz Warsaw Festival” w kategorii zespół jazzowy. Z tym samym zespołem wystąpił również w Sali Kongresowej jako support przed triem ”Medeski, Martin & Wood”. Wystąpił też jako solista z orkiestrą Filharmonii Lubelskiej wykonując ”Harolda w Italii” Hectora Berlioza. Jest członkiem orkiestr: Sinfonia Varsovia oraz Radomska Orkiestra Kameralna.

Krzysztof Lenczowski – urodzony w 1986 r. w Krakowie, jest absolwentem Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie wiolonczeli. Od kwietnia 2008 r. do listopada 2009 r. pracował w Polskiej Orkiestrze Sinfonia Iuventus, a od lutego 2009 r. wchodzi w skład Warszawskiej Grupy Wiolonczelowej Cellonet prowadzonej przez prof. Andrzeja Bauera . Jako gitarzysta jazzowy ukończył Policealne Studium Jazzu im. H. Majewskiego w Warszawie w klasie prof. Piotra Lemańskiego. Jest członkiem kwintetu Jazz Construction, oraz kwartetu Fusionator. Wśród artystów wykonujących kompozycje lub aranżacje autorstwa Krzysztofa Lenczowskiego znaleźli się: Maxim Vengerow, Leszek Możdżer, Krzesimir Dębski, Andrzej Bauer, oraz wielu innych wybitnych muzyków zarówno z kręgu muzyki poważnej, jak i jazzowej.