Odstawienie poczty elektronicznej redukuje stres i poprawia koncentrację – dowodzą naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine.

Odkryliśmy, że kiedy odstawi się pracowników od poczty elektronicznej, wówczas mniej się rozpraszają i doświadczają mniejszego stresu – opisuje współautorka badań, prof. nauk informatycznych Gloria Mark z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine.

Naukowcy badali pracowników administracji wojskowej. Ochotnikom monitorowano na bieżąco pracę serca. W tym czasie specjalne oprogramowanie śledziło częstotliwość, z jaką przełączali aplikacje na ekranach swoich komputerów.

Pracownicy, którzy mieli w swoich komputerach włączoną pocztę elektroniczną, dwukrotnie częściej przełączali aplikacje (ok. 37 razy na godzinę) w porównaniu z grupą, która była odłączona od e-maili przez pięć dni. Ponadto, ich serca ciągle były w stanie pogotowia, co objawiało się zwiększoną częstotliwością uderzeń.

Urlop od e-maili w czasie pracy może być dobrym pomysłem – dodaje prof. Mark.

Zdaniem naukowców, oprócz zmniejszenia stresu brak poczty elektronicznej może również poprawić wydajność pracy. Badaczka podkreśla, że ochotnicy polubili odstawienie od e-maili w pracy, zwłaszcza, kiedy godził się na to ich kierownik.

Poza tym częściej musieli bezpośrednio kontaktować się z kolegami z pracy, odchodząc od biurek, co również niosło korzyści zdrowotne. Zaobserwowano też u nich spadek poziomu hormonu stresu – kortyzolu.

O wynikach badań można przeczytać na stronie internetowej uniwersytetu. Naukowcy zaprezentują je podczas konferencji Computer-Human Interaction, która odbyła się 7 maja w Austin w Teksasie.

źródło: PAP – Nauka w Polsce

Do końca kwietnia wszyscy przedsiębiorcy zobowiązani są do złożenia deklaracji podatkowej PIT 36 lub PIT 36L. Jakie zmiany czekają w tym roku właścicieli podmiotów gospodarczych i jak mogą ułatwić sobie prowadzenie księgowości w małej firmie?

Choć ostateczny termin przesłania deklaracji na adres odpowiedniego Urzędu Skarbowego i rozliczenia podatku upływa 30 kwietnia 2012 (poniedziałek), nie warto zwlekać z tym na ostatnią chwilę. Dopełniając formalności szybciej, w razie ewentualnych błędów będziemy mieli czas na dokonanie korekty. Wcześniejsze złożenie zeznania nie oznacza konieczności rozliczenia się w tym samym terminie. Podatek można zapłacić później, ale nie przekraczając daty 30 kwietnia. Za nieuregulowanie należności w tym czasie grożą bowiem karne odsetki i mandat. Deklaracje kieruje się do właściwej placówki w miejscu zamieszkania podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego. Do złożenia blankietu PIT 36 zobowiązani są wszyscy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej. Z kolei PIT 36L dotyczy przedsiębiorców rozliczających się według podatku liniowego. Wśród najważniejszych zmian wprowadzonych w bieżącym roku wymienić należy uproszczenie rozliczenia ulgi internetowej, zmiany w katalogu osób samotnie wychowujących dzieci oraz poszerzenie zakresu korzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Wsparcie dla podatnika

Duża odpowiedzialność za ewentualnie popełnione błędy oraz konieczność bycia na bieżąco ze wszystkimi zmianami zasad rozliczania powodują, że wielu drobnych przedsiębiorców obawia się samodzielnego prowadzenia księgowości w swojej firmie. Aby podsumowanie roku przebiegło sprawniej, można zdecydować się na pomoc biura rachunkowego lub posiłkować się przy rozliczeniach coraz popularniejszą księgowością internetową. Drugie rozwiązanie, po wykupieniu miesięcznego abonamentu umożliwia dostęp do bieżąco aktualizowanej platformy, która po wprowadzeniu niezbędnych danych wykona za nas wszystkie obliczenia. Za pośrednictwem systemu możemy następnie wysłać wypełnioną e-deklarację bezpośrednio do odpowiedniego urzędu. – Księgowość internetowa to jednak dużo więcej niż pomoc we właściwym wypełnieniu deklaracji – mówi Anna Hugiel-Lazarowicz specjalista prawa podatkowego współpracująca z wfirma.pl. – Platforma dostępna za pośrednictwem przeglądarki internetowej pozwala m.in. rejestrować wszelkie koszty, prowadzić ewidencję Księgi Przychodów i Rozchodów czy wystawiać faktury. A nad wszystkim czuwa szereg specjalistów, gotowych udzielić nam niezbędnych porad za pośrednictwem Internetu – dodaje ekspert. Księgowość internetowa dedykowana jest głównie mikroprzedsiębiorstwom i małym firmom, w których rozliczane są znaczne ilości dokumentów wystawianych na niskie kwoty. Na korzyść księgowości internetowej przemawia więc przede wszystkim cena. W porównaniu do kosztów korzystania z biura rachunkowego, pozwala ona zaoszczędzić nawet 5 000 zł rocznie.

E-deklaracje coraz popularniejsze

Polacy coraz częściej szukają możliwości na ułatwienie sobie prowadzenia księgowości
w małej firmie, oszczędzając czas i pieniądze. Dużą popularnością cieszy się składanie zeznań w specjalnych automatach w Urzędach Skarbowych lub poprzez e-deklaracje. Choć osobiste przekazywanie blankietów PIT wciąż jest najpopularniejszą formą rozliczania, z danych udostępnionych przez fiskus wynika, że od początku 2012 r. podatnicy złożyli 5,52 mln elektronicznych deklaracji podatkowych. Ministerstwo Finansów z roku na rok odnotowuje wzrost podatników wypełniających formularz przez Internet i przewiduje, że w tym roku zostanie pobity kolejny rekord.

Jednym z podstawowych wymagań pracodawców względem potencjalnych kandydatów do pracy jest tzw. bogate doświadczenie, zazwyczaj dokładnie określone w latach. Zdarza się jednak, że choć aplikant spełnia wymagany warunek, to we wskazanym czasie pracował w kilku lub nawet kilkunastu firmach. Czy taka różnorodność działa in plus? I co w przypadku, gdy posiadamy więcej lat doświadczenia, niż oczekuje od nas tego potencjalny pracodawca? Czy może to zadziałać na naszą niekorzyść? Odpowiedzi na te i inne pytania udzieliła specjalistka z dziedziny HR, Małgorzata Marzec – Manager Platformy Testów Rekrutacyjnych www.TestCV.com.

Czy zdarza się, że kandydat do pracy zostaje odrzucony w procesie rekrutacji ze względu na zbyt duże doświadczenie i za wysokie kwalifikacje? A jeśli tak, to jakie są tego powody?

Owszem, zdarzają się takie sytuacje. Niemniej wszystko zależy od tego, na jakie stanowisko aplikowała dana osoba, od tego, jakie oczekiwania określono w ogłoszeniu o pracę czy opisie stanowiska oraz jaką wizję idealnego pracownika obejmującego owo stanowisko posiada sam pracodawca. Czynników wpływających na podjęcie decyzji o odrzuceniu danej kandydatury jest wiele, równie dużą grupę stanowią elementy przemawiające za zatrudnieniem kandydata. Zbyt duże doświadczenie może być przeszkodą w sytuacji, kiedy rekrutujemy na stanowiska asystenckie, czy junior specjalistów (te obszary raczej dedykowane są dla osób rozpoczynających swoją karierę zawodową). Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo (i obawa po stronie większości pracodawców), że kandydat ze zbyt dużym doświadczeniem, a już na pewno z przewyższającymi oczekiwania kwalifikacjami, szybko znudzi się nową pracą i może nie być produktywny lub, co gorsze, wykonywać powierzone mu obowiązki z poczuciem krzywdy i niespełnienia. Zatem moja rada jest taka, by mimo wszystko nie aplikować na stanowiska nie wymagające ani dużego doświadczenia, ani też kwalifikacji – chyba że chcemy się przekwalifikować (wówczas jasne jest, że zaczniemy pracę najprawdopodobniej od stanowisk najniżej uplasowanych w strukturach firm w nowej dla nas branży).

Czy posiadanie wymaganego doświadczenia, np. 5-10 lat pracy na danym stanowisku, zwalnia z konieczności weryfikacji wiedzy i umiejętności kandydata?

Absolutnie nie! Nie ma takiej możliwości, by w procesie wyboru najlepszego kandydata do pracy kierować się jedynie jego stażem. Niestety sam fakt, że ktoś pracował na danym stanowisku 5 czy nawet 10 lat, nie świadczy jeszcze o tym, że posiada on odpowiednie kompetencje do wykonywania pracy na tym stanowisku w naszej firmie. Pamiętajmy, że zakres obowiązków, odpowiedzialności i uprawnień przydzielanych do danego stanowiska o określonej nazwie bywa różny w zależności od firmy. Na przykład w jednej firmie „asystentka zarządu” będzie pełniła rolę zwykłej sekretarki i recepcjonistki (z klasycznymi na tym stanowisku zadaniami: zarządzanie pocztą, łączenie rozmów, segregowanie dokumentów, etc.), w innej zaś firmie ta sama „asystentka zarządu” odpowiedzialna będzie za wsparcie zarządu firmy w pracach administracyjnych, bieżącą organizację i koordynację pracy biura oraz personelu, kontakt z klientami firmy (włączając kontakty zagraniczne), zarządzanie obiegiem dokumentów, przygotowywanie wewnętrznych i zewnętrznych spotkań, konferencji, czy organizowanie podróży służbowych i prowadzenie kalendarza spotkań członków zarządu. Między innymi właśnie dlatego należy zawsze dokonać weryfikacji wiedzy i umiejętności kandydatów aplikujących do pracy w naszej firmie.

Osoby posiadające bogate doświadczenie zazwyczaj wysoko cenią swą pozycję na rynku pracy i pozwalają sobie na długie poszukiwania wymarzonej posady. W związku z tym przechodzą przez szereg (często nawet kilkadziesiąt!) rozmów kwalifikacyjnych, wielokrotnie odpowiadają na te same pytania, rozwiązują podobne case study i wypełniają identyczne testy kompetencji. Po jakie narzędzia rekrutacji możemy sięgnąć, żeby nie powtarzać utartych schematów spotkań i nie zadawać przewidywalnych pytań, a jednocześnie uzyskać miarodajną ocenę umiejętności i kwalifikacji danego kandydata?

To prawda, że osoby posiadające bogate doświadczenie i wysokie kwalifikacje zazwyczaj wysoko cenią swoją pozycję na rynku pracy (szczególnie, kiedy włożyły wiele wysiłku i energii na zdobycie owego doświadczenie i wiedzy, oraz nastawione są na autoedukację i dalszy rozwój). Prawdą jest również, że często pozwalają sobie na długie poszukiwanie wymarzonej pracy. Niestety przez uczestnictwo w dziesiątkach rozmów kwalifikacyjnych, zdarza się, że tracą czujność i popadają w rutynę. A to nie rokuje zbyt dobrze. Wytrawny rekruter zaś jest w stanie bardzo szybko wyłapać pewne symptomy rutyny w trakcie wywiadu z kandydatem i to od niego tak naprawdę zależy dalszy przebieg rozmowy – albo odpuści sobie dociekliwość i spotkanie będzie przebiegać swym standardowym, utartym tokiem, albo pokusi się o skorzystanie z nieszablonowych skryptów rozmów, mniej popularnych technik weryfikacji wiedzy i narzędzi rekrutacji, których kandydat może nie znać. Warto wymyślić coś nowego, autorski projekt opracowany specjalnie pod kątem tej jednej rekrutacji lub (jeśli nie dysponujemy odpowiednimi zasobami w postaci czasu i pomysłu) skorzystać z oferowanych przez nas rozwiązań dostępnych na platformie TestCV.com. która staje się dla wielu rekruterów cennym źródłem pozyskiwania informacji na temat kandydatów do pracy w ich firmach.

Jak widać, posiadanie dużego doświadczenia nie zwalnia nas z obowiązku nieustannego podwyższania kwalifikacji oraz nie gwarantuje szybkiego znalezienia nowej posady. Zgodnie z sugestią naszego eksperta, warto także wyjaśnić potencjalnemu pracodawcy dlaczego aplikujemy na stanowisko, które jest poniżej naszych kompetencji. Dla nas motyw może być oczywisty – zmiana środowiska czy chęć przekwalifikowanie się. Zaś dla rekrutera brak wiedzy w tym zakresie może stanowić przyczynę odrzucenia naszej kandydatury. Nie podchodźmy też rutynowo do kolejnych spotkań i etapów w procesie rekrutacji. Przed wejściem na rozmowę możemy dostarczyć sobie odrobinę adrenaliny i dreszczyku emocji powtarzając w myślach, że od tego spotkania będzie zależeć nasza przyszłość…

źródło: JOBS.pl

Freelancing ostatnimi czasy bije rekordy popularności, a freelancerów wciąż przybywa. Pracodawcy chętniej zatrudniają pracowników na umowę o dzieło lub umowę zlecenie, w ten sposób zmniejszając swoje koszty. Sami freelancerzy decydują się na taką formę zatrudnienia z wielu powodów, jednak głównym z nich staje się możliwość uzyskania większego wynagrodzenia. Z drugiej strony są też tacy, których do takiej decyzji zmusza sytuacja życiowa – opieka nad dziećmi, choroba, brak etatowej pracy.

Niestety większość osób wybiera tę ścieżkę kariery, nie mając o niej pojęcia i kierując się pewnymi stereotypami, które już na stałe zespoliły się z freelancerem, a tak naprawdę mają niewiele wspólnego z rzeczywistością. Tymczasem freelancerskie mity najczęściej tworzą etatowcy – z zazdrości lub z czystej przekory. Efekt jest taki, że przyszli freelancerzy podążając za kliszami, decydują się na ten rodzaj zatrudnienia, po czym z pełnym impetem spadają na ziemię, bo okazuje się, że nie jest tak kolorowo, jak sobie wyobrażali. Zderzenie z rzeczywistością czasem bywa o tyle bolesne, że osoby takie tracą motywację do pracy, nie potrafią zorganizować sobie czasu ani rozdzielić życia osobistego od zawodowego.

Dlatego zanim wybierzesz freelancing dobrze się zastanów, przeanalizuj wszystkie za i przeciw, poproś o opinię freelancerów, którzy od dłuższego czasu pracują w taki sposób i przekonaj się, czy ta forma zatrudnienia będzie Ci odpowiadać. Niestety człowiek rodzi się freelancerem, a nie staje się nim.

Poniżej zaprezentujemy kilka nieśmiertelnych mitów na temat freelancingu, które tkwią w umysłach „zwykłych śmiertelników”.

Freelancerzy to bezrobotni

Zdaje się, że to najczęściej powtarzany mit. I chyba nie ma żadnych wątpliwości co do źródła jego narodzin. Któż inny jak nie pracownicy etatowi mógł wymyślić taką bzdurę? Niektórzy ludzie mają błędne wyobrażenie o pracy, bo według nich każda praca powinna polegać na: przychodzeniu do biura od poniedziałku do piątku, tkwieniu w nim osiem godzin dziennie, podpisaniu umowy o pracę, która zapewnia wszelkie ubezpieczenia itd. A wszystko co odbiega od tak pojmowanej normy, nie jest pracą.

Tymczasem okazuje się, że owszem istnieją inne formy zatrudnienia i jedną z nich jest właśnie freelancing. A skoro freelancing stanowi rodzaj zatrudnienia, to jest także pracą, za którą otrzymuje się wynagrodzenie i to niejednokrotnie o wiele wyższe niż wynagrodzenie przeciętnego etatowca.

Krótkie wyjaśnienie wg Słownika Języka Polskiego PWN – czym jest praca:

• to celowa działalność człowieka zmierzająca do wytworzenia określonych dóbr materialnych lub kulturalnych;
• zajęcie, zatrudnienie jako źródło zarobku.

Powyższa definicja udowadnia, że freelancerzy w żadnym wypadku nie są bezrobotni, a czasem nawet mają tej pracy więcej niż niejeden pracownik etatowy.

Freelancerem może zostać każdy

Takie przekoanie pojawiło się w momencie powstania stereotypu o tym, że freelancing to miła, przyjemna i lekka praca, a zatem każdy może ją wykonywać. Co za bzdura. Aby stać się szanowanym i znanym na rynku freelancerem trzeba naprawdę dużo wysiłku włożyć i to nie tylko w skrupulatne i staranne wykonywanie zleceń, ale i w marketing.

Ponadto nie każdy człowiek jest samodzielny, zdyscyplinowany i potrafiący dobrze zorganizować sobie czas. Nie wszyscy mają też motywację do ciężkiej pracy. Dlatego jeśli nie spełniasz tych podstawowych wymogów, zapomnij o freelancingu.

Freelancerzy mają mnóstwo wolnego czasu

Większość osób wyobraża sobie freelancing jako bezlik wolnego czasu albo wieczny urlop. Niestety wszystkie te osoby są w błędzie. Rzeczywistość każe zejść na ziemię. Często zdarza się tak, że freelancerzy w ogóle nie mają czasu wolnego, a nawet można posunąć się do stwierdzenia, że są uwięzieni w sieci pracy.

Jeśli freelancer chce dobrze zarobić musi dużo pracować. Oczywiście w granicach zdrowego rozsądku. A wiąże się to zazwyczaj nawet z zarywaniem nocy. Ponadto freelancer musi mieć stale na uwadze tzw. okresy przestoju, kiedy to zleceń ani widu, ani słychu.

Dowolność ilości zleceń czasem powoduje we freelancerach pewne nieumiarkowanie: „Im więcej zleceń wezmę, tym więcej zarobię”. To prawda, jednak każdy człowiek ma swoje granice. Nikt nie jest w stanie pracować 24 godziny na dobę. Co więcej, nieumiarkowanie staje się przyczyną problemów ze zdrowiem. Freelancer całkowicie rezygnując z czasu wolnego, rezygnuje również z urlopu. A człowiek nie robot, odpoczywać musi.

Zatem jeśli Twoim głównym powodem przejścia na freelancing jest nadzieja, że w końcu się wyśpisz, to zapomnij, bo freelancer nie ma wolnego czasu. Zlecenia, szukanie nowych klientów, obowiązki domowe, opieka nad dziećmi itp. powodują, że nawet gdyby istniał cień szansy na czas wolny, to konglomerat wyżej wymienionych rzeczy skutecznie go neutralizuje.

Plusem freelancingu jest elastyczna granica między życiem zawodowym i osobistym

Faktycznie, może na początku jest to zdecydowany plus. Jednak dla osób niezdyscyplinowanych problematycznym stanie się rozdzielenie życia zawodowego od osobistego, a w związku z tym taki freelancer będzie zawalać terminy. Ponadto mieszanie życia zawodowego i osobistego może z czasem doprowadzić do totalnego chaosu.

Dom to Twoje biuro

W teorii miejscem pracy freelancera jest dom, jednak w praktyce czasem wygląda to zupełnie inaczej. Wielu zleceniodawców wymaga od freelancera przybywania w biurze firmy czyli pracowania na zasadach pracownika etatowego z tą różnicą, że nim nie jest. Zatem: ‘Ty musisz mnie słuchać, bo realnie to ja jestem Twoim szefem, ale ja tymczasem zaoszczędzę na Tobie, bo nie będę opłacać Ci składek”. A niewielu ma ten komfort, że mogą postawić się „szefowi” i wyegzekwować swoje prawa do pracy w domu.

Największą zaletą freelancingu jest praca w domu

„Yeah, right” – chciałoby się z angielska rzec. Każdy doświadczony freelancer wie, że z czasem praca w domu przeistacza się w istny koszmar. Dużo pracujesz, więc za często nie zmieniasz otoczenia – ciągle to samo biurko, ten sam pokój, w ogóle te same pomieszczenia i ci sami ludzie w pracy i w domu. Zaczynasz powoli tracić zapał do pracy, bo dopadła Cię straszliwa rutyna.

A już całkowitą katorgę stanowi praca w domu dla osób, które są przebojowe i chcą utrzymywać stały kontakt z ludźmi. Tymczasem okazuje się, że mieszkają sami, zatem i pracują sami. Co z czasem może doprowadzić do wyalienowania, a nawet depresji.

Nikt nie rządzi freelancerem

Utarło się przekonanie, że freelancer sam sobie jest „sterem, żaglem i okrętem”. To prawda, że Twój szef to Ty, ale realia niestety wyglądają nieco inaczej, zwłaszcza na początku freelancerskiej kariery.

Teoretycznie zlecający nie ma prawa narzucać freelancerowi sposobu pracy, ale często właśnie to robi. Rządzi freelancerem metodą zakamuflowaną, podszeptując: „tutaj popraweczka by się przydała”, „Nie, nie, nie, to nie tak miało wyglądać, proszę do zrobić w ten sposób”, „A dlaczego Pan nie wprowadził tego do projektu? Proszę to dopisać, bo to istotne”. Takie podstępne manipulatory odzierają freelancera z jego „prezesury”.

Oczywiście freelancer może wejść w polemikę ze zleceniodawcą i zakwestionować jego zdanie, ale faktycznie mu się to opłaci? Jak długo będzie miał satysfakcję z „postawienia się”, gdy klient zrezygnuje z jego usług?

Freelancer może sobie wybierać klientów

Teoretycznie tak. Ale który freelancer nieposiadający stałych wpływów finansowych zaryzykuje odstawieniem na bok jakiegoś klienta? Okazuje się, że tylko ten, który ma w nadmiarze zleceń. Pozostali nie zdecydują się na tak drastyczny krok i niestety muszą znosić gburów i neandertalczyków.

Freelancerowi nigdy nie zabraknie klientów

Większości początkującym freelancerom wydaje się, że przy ich doświadczeniu, staranności i skrupulatności zawsze będą mieć popyt na swoje usługi, a co za tym idzie – także klientów. Niestety, jak mówi znane powiedzenie – nic nie trwa wiecznie. Dzisiaj jest ich dużo, a już jutro może ich zabraknąć. Freelancerom nie wolno zapominać, że nie są sami na rynku, że mają ogromną konkurencję, zatem ów popyt na dane usługi rozkłada się na wiele osób.

Do freelancera praca sama przychodzi

Nie wiedzieć czemu utarło się przekonanie, że wystarczy poczekać, a praca sama przyjdzie do freelancera. Niestety to nie jest takie proste. Kasza manna leciała z nieba tylko w Biblii, więc nie można liczyć na to, że i tym razem zlecenia spadną prosto ze sklepienia niebieskiego. Bo niby skąd zleceniodawcy mają wiedzieć o Twoim istnieniu? Dopóki się nie zareklamujesz, jesteś anonimowym człowiekiem X.

A autopromocja to trudny orzech do zgryzienia, ale bez niej ani rusz. Zacznij od umieszczenia swojej oferty na portalach typu pracuj.pl, załóż swój profil na GoldenLine, stwórz swój fanpage na Facebooku, załóż konto na Twitterze lub Blipie i informuj o swoich postępach, a może nawet zacznij prowadzić bloga. Sposobów na promocję naprawdę jest bez liku, wystarczy zacząć działać, bo aktywny freelancer, to freelancer posiadający zlecenia.

Freelancing to spełnienie zawodowe

Dziwny stereotyp wkradł się w rzeczywistość freelancera, że freelancer może robić wszystko, co mu się żywnie podoba, może spełniać swoje marzenia zawodowe. Teoretycznie owszem, przecież nikt mu tego nie zabroni. Ale pytanie brzmi, czy mu się to opłaci? W końcu nie na każde usługi jest popyt. Przed podjęciem decyzji o profilu swojej działalności, freelancer musi zrobić pewien research na rynku, zobaczyć czego brakuje, czego jest za mało, co się ludziom szczególnie podoba, w sprawie jakich usług pojawiają się najczęściej ogłoszenia. Oczywiście pisarz nie zacznie nagle świadczyć usług lekarskich, ale za to może zastanowić się nad pisaniem artykułów o różnej tematyce, zamiast od razu chwytać się tworzenia książki.

Ponadto należy pamiętać, że freelancer nie tylko wykonuje zlecenia, ale i musi spełnić pewne formalne obowiązki jak prowadzenie księgowości czy marketingu. W końcu nie od razu Rzym zbudowano.

Freelancerzy zarabiają sumy przekraczające ludzką wyobraźnię

Doprawdy? A to ci dopiero rarytas. Gdyby tak naprawdę było, to wszyscy zrezygnowaliby z etatów i przeszliby na freelancing. Niestety rzeczywistość nie jest taka kolorowa, bo przecież pieniądze same do freelancera nie spływają. Żeby zdobyć większą sumę pieniędzy, trzeba więcej pracować, co często wiąże się z wykluczeniem siebie z życia towarzyskiego, a w skrajnych przypadkach prowadzi to nawet do problemów ze zdrowiem.

Nie mówiąc już o tym, że nie wszyscy zleceniodawcy to „złoci ludzie”. Zdarzają się i tacy, którzy robią przekręty, oszukują i wykorzystują biednego freelancera pragnącego zarobić. Ot np. mogą nie zapłacić za wykonane już zlecenie, bo było niezgodne z ich wytycznymi, albo mogą w połowie powiedzieć, że nie tak wyglądała ich wizja i zrezygnować z usług freelancera, który niepotrzebnie stracił czas. Dlatego też bardzo istotną sprawą jest tworzenie poprawnych i szczegółowych umów przewidujących np. kary za niewywiązanie się z nich.

Powyższy wykaz mitów tylko utwierdza w przekonaniu, że nie wszystko jest takie, na jakie na początku wygląda. Dopiero fizyczna, realna styczność z danym zagadnieniem kształtuje w człowieku pewną wiedzę na jego temat. Dlatego też przy istotnych wyborach życiowych nie można kierować się wyłącznie własnymi wyobrażeniami lub tym, co się gdzieś usłyszało. Bo w efekcie można gorzko się rozczarować.

Freelancing to taki rodzaj zatrudnienia, który teoretycznie jest dla każdego, teoretycznie przewyższa w plusach stosunek pracy (w ogóle najlepiej zastąpić etat freelancingiem) oraz teoretycznie można na nim zarobić kokosy, po prostu złoty interes. No tak, ale ten sielankowy obrazek „wisi na rynkowej ścianie” jedynie teoretycznie.

Doświadczenie podpowiada nam, że w rzeczywistości teoria daleka jest od praktyki i to co na pierwszy rzut oka wydaje się cudowne i idealne, z czasem okazuje się istną katorgą. Owszem, gdzieś u kresu freelancerskiej drogi dotrze się w końcu do tej cudowności, jednak przedtem trzeba wpaść najpierw do rowu, wydostać się z niego i powrócić na właściwy tor.

Internetową przestrzeń w ogromnych ilościach zasiewają artykuły-ody na cześć freelancerów. Wychwalają pod niebiosa zalety freelancingu i tylko częściowo wspominają o wadach, ubierając je w eufemiczne słowa, a już najczęściej zaczynają od minusa, który w efekcie prowadzi do plusa. Gdzieniegdzie korzystają nawet z matematycznych zasad – dwa minusy dają plus. Wiele osób nabiera się na te peany, rezygnuje z etatu i przechodzi na freelancing. Otóż ostatnimi czasy jakoś utarło się przekonanie o tym, że właśnie ta forma zatrudnienia staje się zbawieniem rynku pracy.

Rzadko kto wspomina o tym, że freelancing to przede wszystkim ciężka praca. Zdaje się, że tę tajemną wiedzę posiedli jedynie doświadczeni freelancerzy. Czasem freelancing przypomina pole walki albo nawet rodzaj wojny domowej, w której biorą udział „koledzy po fachu”. A wiadomo przecież, że na wojnie wszystkie chwyty dozwolone. „Po trupach do celu” – jak głosi stara maksyma. Tam, gdzie jeden freelancer dogorywa, traci zapał lub ma go za mało, tam drugi freelancer korzysta. Okrutne prawo freelancerskiej natury.

Jesteś cyborgiem, możesz więcej

W cybernetycznym świecie jesteś cybernetyczną jednostką. Doba Internetu i obecny stan rynku pracy narzuca freelancerom działania na pełnych obrotach. Prawda jest taka, że jeśli freelancer chce zarobić, musi pracować naprawdę dużo, niejednokrotnie zarywając noce. Idealnie byłoby oczywiście, gdyby pracował 24 godziny na dobę, co fizycznie jest niestety niemożliwe.

Tymczasem freelancer stale musi sobie powtarzać, że dla niego nie ma rzeczy niemożliwych. I w momencie, gdy jeden freelancer rezygnuje ze zlecenia, drugi je szybko przejmuje. W końcu im więcej zleceń, tym więcej pieniążków. Ktoś, kto ma za mało siły na pracę, oddaje przysługę innym.

Zosia – Samosia

Okazuje się, że nawet sam Julian Tuwim pisał o freelancerach:

Jest taka Zosia,
Nazwano ją Zosia – Samosia,
Bo wszystko “Sama! Sama! Sama!”
Ważna mi dama!

Wszystko sama lepiej wie,
wszystko sama robić chce (…).

Czy powyższe wersy nie wydają się Wam znajome? Pewnie, że tak, bo przecież freelancer musi być taką „Zosią – Samosią”, musi wszystko robić sam. Sam szuka klientów, sam rozlicza się z urzędem skarbowym i ubezpieczalniami, sam wykonuje swoje zadania, sam sobie jest szefem, sterem, żeglarzem i okrętem, sam rozdziela życie zawodowe od osobistego, sam się promuje itd. A osoby, którym brakuje tej samodzielności, szybko wypadają z gry i ich miejsce zajmuje ktoś bardziej niezależny.

Niestety freelancing to nie etat, tu nie można zwrócić się po pomoc do kolegi biurko obok czy też do szefa. Tu trzeba liczyć tylko na siebie.

Promuj siebie

To złota zasada freelancingu, bo kto siebie nie promuje, idzie w odstawkę. Jeśli ktoś jest niewystarczająco przebojowy i otwarty na ludzi, nie ma szans na wybicie się. Promocja napędza klientów, a bez klientów nie ma zleceń, a co za tym idzie – także dochodów finansowych. Osoby nieśmiałe i niekreatywne szybko spasują, a na ich miejsce wkroczą freelancerzy – wizjonerzy z głową pełną pomysłów na promocję.

Klient nasz Pan!

Wygląda na to, że powiedzenie „Klient nasz Pan” nie dotyczy tylko sprzedawców, gdyż jest całkiem powszechne również wśród freelancerów. Klienci są siłą napędową freelancerskiego biznesu. Im więcej zleceń, tym większa szansa zarobku. Dlatego freelancerzy muszą o nich stale zabiegać. Ba! Nawet walczyć i to każdą dostępną bronią.

A przecież klienci to nie zawsze złoci ludzie, którzy będą z freelancerem prowadzić uroczy dialog przy filiżance herbaty. Zdarzają się prawdziwe potwory, neandertalczycy, dzikusy i hieny. I nie każdemu freelancerowi starcza sił na ich pokonanie. Niektórzy po kolejnych kłótniach z klientami, po nieopłaconych zleceniach i nieuczciwych zagraniach hien, zwyczajnie poddają się i wracają na etat, a wtedy na ich słabości korzystają inni.

Silny freelancer zna sposoby, dzięki którym obroni się przed kolejnymi atakami klientów. Co więcej, łagodny niczym baranek znajdzie na nich sposób, by ci z uśmiechem na twarzy nie tylko zapłacili mu, ale i polecili jego usługi swoim znajomym. Cóż, freelancing to zawód dla ludzi o mocnych nerwach.

Kto dołki kopie… ten nastawia pułapki na konkurencję

Niestety życie freelancera nie jest łatwe. Konkurencja pleni się w każdej możliwej branży. Freelancerów jest coraz więcej, a zleceń coraz mniej, dlatego niektórzy kierowani maksymą „po trupach do celu” sięgają po nieczyste zagrania. Takich „graczy” oczywiście należy się wystrzegać, ale spójrzmy prawdzie w oczy, to oni przerzedzają freelancerski rynek. Nie każdy ma wystarczająco sił, by z nimi walczyć, nie każdy posiada tyle ikry, by im się postawić. Tacy ludzie szybko wypadają z gry, rezygnują z tej formy zatrudnienia, pozostawiając po sobie luki, które wypełniają ci silniejsi, bardziej wytrwali lub po prostu chytrzy.

A kiedy puszczą Ci nerwy…

Zdarza się tak, że freelancer spełnia wszystkie z powyższych wymogów, ale w którymś momencie nie wytrzymuje psychicznie, nerwy mu puszczają i załamuje się. Szkoda jednak byłoby, gdyby tak przy mecie odpadł, bo na jego miejsce czyhają już inni. Z takiej sytuacji jest tylko jedno wyjście. Musi po cichu policzyć do dziesięciu, wziąć głęboki oddech i robić to, co robił dotychczas, czyli walczyć zresztą freelancerskiego świata.

Freelancing to trudny orzech do zgryzienia. Gdzie Ty nie dajesz rady, tam inni osiągają sukces. Cóż, rzeczywistość wygląda tak, że większość freelancerów korzysta na cudzych porażkach. Bliska jest im filozofia Machiavelliego – „cel uświęca środki”. W związku z tym w grze pozostają tylko najsilniejsze jednostki, które nie poddają się, za każdym razem, gdy upadną, powstają, czyhając niczym sępy na upadek innych. Taka właśnie jest dola i niedola freelancerów – muszą być tam, gdzie inni spasują.

źródło: wfirma.pl

Prowadzenie własnego biznesu nie zawsze przynosi takie efekty, jakich życzyłby sobie przedsiębiorca. Polskie ustawodawstwo przewiduje w takiej sytuacji pewne udogodnienia, a mianowicie zamiast całkowitego zlikwidowania działalności, można ją tymczasowo zawiesić.

W większości przypadków główną przyczyną zawieszenia jest utrata płynności finansowej, a tym samym brak środków na opłacanie stałych kosztów, składek oraz podatków. Nie bez znaczenia przy podjęciu decyzji o zawieszeniu jest również sezonowość prowadzonego biznesu oraz brak zleceń umożliwiających uzyskanie wystarczającego zysku. Ponadto wśród przyczyn tego zjawiska wymieniane są też choroby właścicieli, wyjazdy za granicę lub po prostu pewne zdarzenia losowe.

Co daje zawieszenie działalności gospodarczej?

Zawieszenie działalności gospodarczej jest korzystne dla przedsiębiorcy przede wszystkim ze względu na występujące w tym okresie ulgi finansowe i udogodnienia podatkowe. Przedsiębiorca zaprzestaje opłacania zaliczek na poczet podatku dochodowego oraz zryczałtowanego podatku. Poza tym nie musi składać deklaracji VAT.

W okresie zawieszenia przedsiębiorca zostaje również wyrejestrowany z ZUS, co skutkuje brakiem konieczności opłacania składek. Należy jednak pamiętać, że:

• po upływie 30 dni od zapłaty ostatniej składki na ubezpieczenie zdrowotne traci się prawo do świadczeń zdrowotnych – warto skorzystać z dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego lub z ubezpieczenia zdrowotnego swoich członków rodziny;
• okres zawieszenia działalności nie jest liczony do lat pracy uprawniających do otrzymania emerytury.

Kto i na jak długo może zawiesić działalność?

Możliwości zawieszenia działalności gospodarczej nie mają wszyscy przedsiębiorcy. Aby móc z niej skorzystać, należy spełnić szereg określonych ustawowo wymagań. Przede wszystkim zawiesić działalność może tylko i wyłącznie przedsiębiorca, który prowadzi jednoosobową działalność, a więc nie zatrudnia pracowników – osoby przebywające na urlopie macierzyńskim lub wychowawczym są w dalszym ciągu pracownikami. Należy tu podkreślić, że osoby wykonujące pracę w ramach innego stosunku prawnego niż stosunek pracy (umowa agencyjna, umowa o dzieło, umowa zlecenia) nie są pracownikami. W przypadku wspólników spółek cywilnych, jawnych czy partnerskich zawieszenie działalności gospodarczej przez jednego ze wspólników jest skuteczne tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy zostanie ono dokonane także przez pozostałych wspólników.

Od 1 lipca 2011 roku zmieniły się zasady określania okresu zawieszenia działalności. Jest on liczony w dniach, miesiącach lub dniach i miesiącach. Zawieszenia można dokonać minimalnie na jeden miesiąc i maksymalnie na 24 miesiące. Okres zawieszenia wykonywania działalności rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku, nie wcześniej jednak niż w dniu złożenia wniosku, i trwa aż do momentu złożenia wniosku o wznowienie działalności.

Gdzie i jak dokonuje się zawieszenia działalności?

Zawieszenie działalności gospodarczej wiąże się ze złożeniem wniosku CEIDG-1 o wpis informacji o zawieszeniu działalności gospodarczej – wniosek ten jest jednocześnie wnioskiem o wpis do ewidencji i aby dotyczył zawieszenia, należy zaznaczyć X w rubryce 01.3. W przypadku, kiedy osoba zgłaszająca zawieszenie działalności gospodarczej jest wspólnikiem istniejących już spółek cywilnych, ma również obowiązek wypełnienia załącznika CEIDG-SC. Szczególną uwagę należy zwrócić na daty wskazane we wnioskach, bowiem data zawieszenia nie może być wcześniejsza niż dzień złożenia wniosku CEIDG-1. Wniosek należy wypełnić na maszynie lub odręcznie drukowanymi literami, bez poprawek i skreśleń.

Istnieje kilka sposobów na złożenie wniosku o wpis informacji o zawieszeniu działalności. Można to zrobić:

• osobiście w Urzędzie Gminy,
• przez pełnomocnika – należy pamiętać o opłacie za pełnomocnictwo w wysokości 17 zł (zwolnione z opłat jest pełnomocnictwo udzielone małżonkowi, wstępnemu (rodzicom, dziadkom) lub zstępnemu (dzieciom, wnukom),
• listownie – należy wówczas notarialnie poświadczyć podpis, a dokument go poświadczający dołączyć do wniosku,
• elektronicznie – przy użyciu podpisu elektronicznego weryfikowanego za pomocą kwalifikowanego certyfikatu, podpisem potwierdzonym profilem zaufanym e-PUAP, podpisem osobistym, o którym mowa w przepisach o dowodach osobistych albo w inny sposób akceptowany przez system CEIDG umożliwiający jednoznaczną identyfikację osoby składającej wniosek oraz czas jego złożenia.

W przypadku składania wniosku bezpośrednio w urzędzie gminy, należy posiadać dowód osobisty wnioskodawcy (do wglądu). Przy wniosku w postaci elektronicznej dostarczenie dokumentu tożsamości nie jest wymagane.

Jeśli okaże się, że wniosek o wpis do CEIDG został błędnie wypełniony, wnioskodawca zostanie poproszony o skorygowanie błędnych informacji lub uzupełnienie brakujących danych. Gdy wniosek został złożony on-line, wówczas system CEIDG poinformuje niezwłocznie o niepoprawności wniosku. Jeśli natomiast został złożony w urzędzie gminy, wnioskodawca w terminie 7 dni od wezwania ma obowiązek osobistego poprawienia wniosku.

Po przyjęciu prawidłowo wypełnionego wniosku organ ewidencyjny wydaje kopię wniosku (potwierdzoną datą) z informacją o zawieszeniu działalności gospodarczej. Dodatkowo w ciągu 3 dni od dokonania wpisu o zawieszeniu urząd gminy ma obowiązek przesłania danych z wniosku wraz z jego oryginałem do właściwego urzędu skarbowego, urzędu statystycznego oraz ZUS lub KRUS.

Co ustawa zakazuje podczas zawieszenia działalności?

Podczas zawieszenia działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej oraz uzyskiwać z tego tytułu przychodów. Dodatkowo nie ma prawa do wykonywania na podstawie umowy zlecenia lub dzieło tych samych usług, które wchodzą w zakres usług świadczonych w ramach zawieszonej działalności gospodarczej.

W okresie zawieszenia podatnik nie ma również prawa do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych. Wynika to z faktu, że zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych i od osób fizycznych amortyzacji nie podlegają składniki majątku nieużywane w związku z zawieszeniem działalności gospodarczej. W tej sytuacji zaprzestania odpisów dokonuje się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono działalność.

Jakie czynności przedsiębiorca może wykonywać podczas zawieszenia?

Zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca ma możliwość:

• wykonywania wszelkich czynności niezbędnych do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
• przyjmowania należności lub regulowania zobowiązań, powstałych przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej,
• zbywania własnych środków trwałych i wyposażenia,
• uczestniczenia w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem,
• wykonywania wszelkich obowiązków nakazanych przepisami prawa,
• osiągania przychodów finansowych, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej,
• podlegania kontroli skarbowej na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą.

Czy odwieszenie działalności jest automatyczne?

Przed zakończeniem okresu zawieszenia należy złożyć na formularzu CEIDG-1 wniosek o odwieszenie działalności gospodarczej. Data wznowienia może być datą późniejszą niż data złożenia wniosku, natomiast nie może być datą wstecz. Niezłożenie wniosku o wznowienie działalności gospodarczej przed upływem 24 miesięcy spowoduje wykreślenie przedsiębiorcy z urzędu. Warto mieć na uwadze, że gmina ma obowiązek wystosowania pisemnego wezwania do wznowienia działalności, w którym wyznaczy dodatkowy trzydziestodniowy termin.

Czy można przedłużyć zawieszenie działalności, na jaki okres i jak to zrobić?

Polskie ustawodawstwo nie przewiduje sytuacji, w której następuje przedłużenie okresu zawieszenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorca ma jednak możliwość wznowienia działalności, a następnie ponownego jej zawieszenia (o ile nadal spełnia wymogi upoważniające go do skorzystania z zawieszenia). Dokonuje się go w standardowym trybie opisanym powyżej, na wniosku CEIDG-1.

Własna firma staje się współcześnie coraz atrakcyjniejszą formą realizacji kariery zawodowej i życiowej. Jednak jej początki wiążą się z wieloma wyzwaniami. Uporządkowany plan działania na pewno pomoże osiągnąć sukces.

Dla osób, które chcą być niezależne, samozatrudnienie jest idealnym krokiem na ścieżce kariery. Postępowanie według kilku podstawowych zasad pomoże przejść ten, często kręty, odcinek drogi do sukcesu zawodowego.

Ocena własnych predyspozycji

Tradycyjnie do lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku dominował pogląd, że „przedsiębiorczość” to cecha wrodzona, dziedziczny talent, przechodzący z pokolenia na pokolenie. Obecnie badania potwierdzają, że dane predyspozycje można w człowieku wykształcić za pomocą odpowiedniego treningu i nauki. Jeśli nigdy wcześniej nie pracowałeś w podobnej branży, jakiej chcesz teraz prosperować, skorzystaj ze specjalistycznych szkoleń biznesowych. Można tam poznać tajniki pracy dobrego biznesmana, jak również nauczyć się sposobów sprawnego zarządzania firmą.

Pomysł na biznes

Kopiowanie istniejących już pomysłów biznesowych wiąże się z narażeniem na dużą rywalizację. Dodatkowo istniejące już na rynku firmy mają znacznie większe doświadczenie i wypracowane sposoby zwalczania konkurencji. Wybicie się spośród setek podobnych firm jest niezwykle trudne i pracochłonne. Podnosi też znacznie koszty w początkowym okresie funkcjonowania przedsiębiorstwa. Warto zatem pomyśleć, przeanalizować rynek i znaleźć taką niszę, którą będzie można zagospodarować – tradycje gospodarcze w regionie, zasoby, klimat. Innowacyjne rozwiązania dają znacznie większe możliwości rozwojowe. Niestety wiążą się także z większym ryzykiem. Kluczową kwestią jest zatem zbadanie rynku i wskazanie grupy odbiorców. Im będzie ona lepiej sprecyzowana, tym łatwiej będzie określić jej specyfikację i potrzeby. Trzeba pamiętać, że usługi, czy towary muszą wychodzić naprzeciw oczekiwaniom potencjalnych odbiorców, a dobry pomysł to już połowa sukcesu.

Biznesplan

Znając charakter działalności firmy, możemy przystąpić do pisania biznesplanu. W początkowej fazie jego tworzenia należy skoncentrować się na wydatkach stałych, czyli takich, które firma będzie ponosić każdego miesiąca (np. wynajem lokalu, księgowość, media). Warto w tym miejscu dokładnie przeanalizować wydatki i zrezygnować z tych, które w mniejszym stopniu są niezbędne. Następnie przedsiębiorca powinien określić potrzeby kapitału obrotowego, szczególnie gdy firma będzie zajmowała się handlem lub produkcją. W dalszym etapie powinno się sprecyzować wydatki jednostkowe – wyposażenie firmy, zakup urządzeń technicznych. Na końcu należy przygotować zestawienie spodziewanych dochodów z uwzględnieniem pierwszych, zazwyczaj ciężkich miesięcy istnienia firmy.

Rozpoczynając działalność gospodarczą warto wybrać się do urzędu pracy. Istnieje bowiem wiele form wsparcia małej przedsiębiorczości. Od jednorazowych zasiłków na zakup sprzętu dla firmy, sięgających kilkudziesięciu tysięcy złotych, poprzez dofinansowanie tworzenia nowych miejsc pracy, a na doradztwie ekonomicznym skończywszy.

Warto też skorzystać z dotacji unijnych, wspierających polską przedsiębiorczość lub po prostu wybrać się do specjalistycznych firm, zawodowo zajmujących się wsparciem biznesu. Można tam uzyska wszelkie informacje, niezwykle pomocne przy stawianiu pierwszych kroków w przedsiębiorczości.

Podatki i księgowość

Od decyzji jaką formę organizacyjno – prawną wybierzemy zależeć będzie rodzaj podatku, który będzie trzeba odprowadzić do uzyskanych niebawem dochodów. Istnieje kilka wariantów opodatkowania swoich dochodów, zarówno dla osób fizycznych, prowadzących własna działalność gospodarczą, jak i dla spółek cywilno – prawnych. Mianowicie:

- Od osób fizycznych do wyboru są dwie formy opodatkowania na zasadach ogólnych:

• podatkiem progresywnym
• podatkiem liniowym

- Natomiast zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne mamy również dwie formy opodatkowania w sposób zryczałtowany:

• ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
• karta podatkowa.

W przypadku spółek handlowych, obligatoryjne jest prowadzenie pełnej rachunkowości oraz odprowadzanie podatku dochodowego CIT. Warto zaznaczyć, że koszt prowadzenia pełnej księgowości jest zdecydowanie wyższy niż uproszczonej. Tego typu forma prawna wskazana jest dla działalności związanej z wysokim ryzykiem finansowym.

Należy też zastanowić się nad sposobem prowadzenia księgowości firmowej. Można skorzystać z usług biur rachunkowych lub też samodzielnie prowadzić swoją księgowość za pomocą programów komputerowych. Pierwsza opcja zaoszczędza czas przedsiębiorcy, ale znacznie uszczupla jego portfel. Miesięczny koszt korzystania z usług biura rachunkowego zależy od wielkości i rodzaju prowadzonej działalności. Zwykle waha się on w granicach kilkuset złotych. Natomiast do samodzielnego prowadzenia własnej księgowości wystarczy specjalistyczny program komputerowy. Prosty i szybki w obsłudze. Można też skorzystać z coraz popularniejszych funkcji rozliczeń on-line.

udziałów w przedsiębiorstwie. Niezależnie od tego, do kogo przyszły przedsiębiorca zwróci się o pieniądze, każda z instytucji wystąpi z żądaniem skrupulatnego biznesplanu oraz kosztorysu inwestycji.

Kadra pracownicza

Zdając sobie sprawę jak wyglądać będzie nasza działalność, powinniśmy pomyśleć, czy do funkcjonowania potrzebować będziemy dodatkowych pracowników. W takim przypadku będziemy musieli się zaznajomić z takim hasłem jak kadry i płace. Najbardziej opłacalna – finansowo – jest własna praca, jednak czasami jest to po prostu nie możliwe. Przyjmując do pracy dodatkową osobę, pamiętajmy aby sumiennie przejrzeć jej umiejętności. Jeżeli mamy ochotę przyjąć osobę bez kwalifikacji, powinniśmy liczyć się z tym, iż należy ją będzie dodatkowo wysłać na kurs a to pociąga za sobą dodatkowe koszty. O przymusie zatrudnienia pracowników, trzeba również napisać w biznasplanie.

Finansowanie biznesu

Rozpoczynając działalność gospodarczą należy znaleźć źródło finansowania. Jeżeli potencjalny przedsiębiorca nie dysponuje własnym kapitałem, może zwrócić się do wybranego funduszu o dotację na założenie firmy. Jeżeli posiada zabezpieczenie (np. w postaci nieruchomości) może również ubiegać się w banku o udzielenie mu kredytu lub pożyczki. Rozwiązaniem jest również prośba o pożyczkę wśród bliskich lub znajomych. Trzeba też pamiętać, że pierwsze miesiące funkcjonowania firmy zwykle przynoszą wymierne zyski. Najczęściej do interesu trzeba po prostu dołożyć.

źródło: wfirma.pl

Zwykło się już mawiać: jeśli czegoś nie ma w Google, to nie istnieje. Sporo racji jest w tym sloganie. Niestety, nadal nie wszyscy mają tego świadomość. Problemu nie dostrzegają często przedsiębiorcy, którzy powinni właśnie ten kanał dotarcia do odbiorcy (klienta) wykorzystywać na wszelkich polach.

Tymczasem, jak wynika z najnowszego raportu HBP Polska zatytułowanego „Rzeczpospolita Internetowa w roku 2011” aż 39 procent polskich przedsiębiorstw nie posiada strony internetowej.

Tymczasem już grubo ponad 17 milionów osób korzysta w Polsce z internetu. 99 procent z nich, jeśli czegoś szuka w sieci, posługuje się wyszukiwarką Google. Warto więc sprawdzić co otrzymują w wynikach wyszukiwania, kiedy do Google wpisują imię i nazwisko przedsiębiorcy, nazwę firmy, albo markę.

Poradnik Interaktywnie.com, który oddajemy w Wasze ręce, pomoże kształtować wizerunek za pomocą najnowocześniejszych narzędzi i technik. Najnowocześniejszych i najskuteczniejszych.

Internet to najskuteczniejsze narzędzie public relations i marketingu. W dodatku najbardziej mierzalne. I jeszcze jedno: najtańsze! Nic więc dziwnego, że coraz więcej osób interesuje się  wykorzystaniem sieci do przeprowadzania kampanii PR-owych, agencje zajmujące się wspomaganiem kształtowania wizerunku za pośrednictwem www powstają jak grzyby po deszczu, a praktycznie w każdej dużej firmie dział odpowiedzialny za budowanie relacji z klientami wpisuje w swoje strategie działania online. Bo przecież nie można nie zauważać ponad 17 milionów osób, które regularnie korzystają w Polsce z internetu.

Pobierz darmowy e-book: Firma w internecie [PDF]

Choć kobiety są równie pewne siebie i przekonane o swoich umiejętnościach, jak mężczyźni, ich oczekiwania związane z karierą zawodową i zarobkami są mniejsze – wynika z kanadyjskich badań opublikowanych w piśmie “Relations Industrielles/Industrial Relations”.

Porównując oczekiwania ponad 23 tys. kanadyjskich studentek i studentów naukowcy doszli do wniosku, że kobiety spodziewają się na początku swojej drogi zawodowej o 14 proc. niższego wynagrodzenia niż mężczyźni, a po pięciu latach pracy – o 18 proc. niższego. Pierwszego awansu w pracy panie spodziewały się z kolei średnio dwa miesiące później niż mężczyźni.

Prof. Sean Lyons z Uniwersytetu Guelph zauważa, że kobiety rozpoczynają pracę z przeświadczeniem o powszechnych różnicach w zarobkach pomiędzy płciami i dlatego są mniej agresywne podczas negocjowania pensji i podwyżek oraz akceptują oferty z gorszym wynagrodzeniem, co tylko pogłębia istniejące różnice.

Według danych Canadian Labour Force Survey z 2008 roku kobiety z dyplomem uniwersyteckim zarabiały jedynie 68 proc. pensji mężczyzny z podobnym wykształceniem.

Prof. Lyons zauważa jednocześnie, że oczekiwania młodych mężczyzn były często bardzo wygórowane, co może oznaczać, że kobiety mają po prostu bardziej realistyczne podejście.

Największe zróżnicowanie zaobserwowano wśród osób zamierzających rozpocząć karierę w branżach zdominowanych przez mężczyzn, jak np. inżynieria, a najmniejsze w przypadku dziedzin zdominowanych przez kobiety.

Czynnikiem mającym wpływ na oczekiwania mogą być – według naukowców – różnice dotyczące priorytetów. Z ankiet wynika, że kobietom zależy na utrzymaniu równowagi pomiędzy życiem zawodowym i prywatnym oraz na robieniu rzeczy pożytecznych dla społeczeństwa, podczas gdy mężczyźni koncentrują się na wysokości zarobków i gromadzeniu środków finansowych.

źródło: naukawpolsce.pap.pl

Najwięcej jest ich wśród recepcjonistów (aż 40%), informatyków (37%) i, co zaskakujące, przedstawicieli nauk społecznych – psychologów i socjologów (33%). Jeśli wierzyć obiegowej opinii, właściciele hoteli, firm informatycznych i poradni powinni być najbardziej zadowolonymi pracodawcami świata, bo przecież single to podobno idealni pracownicy.

Czy single rzeczywiście nie widzą życia poza pracą? Jak naprawdę funkcjonują na swoich posadach? Osoby samotne postrzegane są jako fanatycy pracy, niemal stachanowcy, którzy każdą cząstkę swojego czasu chętnie inwestują w karierę. Ponieważ nie muszą dzielić swojego czasu między życie zawodowe i rodzinne, są cenionymi pracownikami. Właściciele firm wstydliwie przyznają, że dzięki swojej sytuacji osobistej osoby samotne mają u nich większe szanse na zatrudnienie.

Takie myślenie kryje jednak wiele pułapek. Single nie są cyborgami. Bardzo często, zachęceni do robienia kariery, wpadają w błędne koło nadmiernych oczekiwań. Stosunkowo rzadko pracują dużo, bo tak kochają swoją pracę – dużo częściej dlatego, że tak myślą ich szefowie. Według ankiety domu mediowego Carat wynika, że 34% osób samotnych jest zmuszanych do pracy w weekendy, a 29% do pracy do późna częściej niż inni pracownicy. Jeśli nadprogramowe zebranie służbowe wypada w piątek o 18, przypada w udziale właśnie singlowi, na którego w domu nie czeka żona i gromadka dzieci. Jeśli w Twoim miejscu pracy także obowiązuje ta niepisana umowa i to Ty najczęściej padasz jej ofiarą, broń się. Następnym razem doprowadź do konfrontacji i grzecznie zapytaj swojego szefa, dlaczego właśnie Ciebie obarcza niewygodnym projektem, nocnym dyżurem albo pracą w święta.

Wielu singli boleśnie odczuwa także, że ich sytuacja osobista trzyma ich na uboczu codziennych rozmów współpracowników, które często toczą się wyłącznie wokół rodzinnych wypadów do lasu, kolek nocnych albo romantycznych kolacji we dwoje. Żeby uniknąć wyobcowania staraj się przekierować rozmowę na bardziej uniwersalne tory. Dyskusje na tematy miłości w pracy to dość grząski grunt – istnieje groźba, że jako jedyny samotny w towarzystwie zostaniesz zaetykietowany jako rozwiązły singiel i będziesz niedyskretnie wypytywany o szczegóły życia osobistego lub przeciwnie, otaczany protekcjonalną troską zamężnych współpracowników. Żeby nie dopuścić do niekomfortowej sytuacji, ustal wyraźne granice swojej intymności – nie opowiadaj o randkach i grzecznie, ale stanowczo dziękuj za dobre rady.

Pamiętaj też, że 
Twoi współpracownicy być może mają więcej domowych obowiązków, ale cieszą się za to kapitałem w postaci rodzinnego wsparcia, które pomaga im w radzeniu sobie z wynoszonym z pracy stresem. Coś za coś. Prawo do czasu wolnego dotyczy wszystkich – nieważne, czy ktoś w sobotnie popołudnia karmi kaczki z dziećmi, czy jeździ z przyjaciółmi na quadach.